DOQ

Vind meertalige zorgverleners via ikspreekmeerdan.nl

De Nederlandse zorg wordt steeds rijker aan culturen en talen. Daarbij gaat het niet alleen om een toenemend aantal patiënten met een niet-Nederlandse achtergrond, maar ook om een groeiende groep zorgverleners die naast Nederlands ook andere talen beheerst. “Het is zonde om die taaltalenten niet in te zetten voor het leveren van betere zorg”, vindt Daan Frehe, anios huisartsgeneeskunde en medeoprichter van de nieuwe website ikspreekmeerdan.nl.

Het onlineplatform ikspreekmeerdan.nl is kortgeleden opgericht door Lianne Mulder, Ahmed Bayoumy, Emiel de Smidt en Daan Frehe. Als anios huisartsgeneeskunde merkte Frehe dat er patiënten met enorm veel verschillende nationaliteiten langskwamen in zijn praktijk in Amsterdam. “Toen ik een telling deed, kwam ik tot 65 verschillende nationaliteiten. In het ene consult spraken we bijvoorbeeld een patiënt met een Franse achtergrond, in het volgende iemand uit Marokko en daarna een Russisch persoon.”

“Ondersteuning gaat niet alleen om taal, maar ook om het navigeren binnen ons zorgsysteem”

Anios huisartsgeneeskunde Daan Frehe

Gedeelde taal en (zorg)cultuur

Daarbij kreeg Frehe geregeld van patiënten de vraag of hij hen kon doorverwijzen naar een zorgverlener die hun taal spreekt. “Vooral bij mensen met chronische ziekten, psychische problemen of vage klachten was het lastig om de juiste zorgverlener te vinden”, legt Frehe uit. “En hoewel de tolkentelefoon in veel situaties uitkomst biedt, is het in sommige gevallen echt handiger als de zorgverlener zelf de taal van de patiënt spreekt, ook omdat daar vaak een stuk gedeelde cultuur bij komt kijken.”

Culturele overeenkomsten tussen zorgverlener en patiënt helpen bijvoorbeeld bij het duiden van de Nederlandse zorgcultuur. “Patiënten hebben vanuit hun eigen achtergrond vaak bepaalde verwachtingen bij de zorgverlening. Ondersteuning gaat dan ook niet alleen om taal, maar ook om het navigeren binnen ons zorgsysteem. Soms weten patiënten niet hoe ze bij de juiste arts terechtkomen. Of wat hun rechten zijn. Een zorgverlener met dezelfde culturele achtergrond kan hen daar beter bij helpen.”

Platform

Dit bracht Frehe op het idee voor een platform waarmee patiënten makkelijker doorverwezen worden naar zorgverleners met dezelfde taalkennis en culturele achtergrond. Maar hij bleek niet de enige te zijn met deze gedachte. “Nadat Emiel en ik aan de ontwikkeling van het platform begonnen waren, zette ik een bericht op LinkedIn om te vragen waar de behoeften van andere zorgverleners liggen, met het idee om samenwerkingen aan te gaan. Zodoende kwamen we in contact met Lianne en Ahmed, die beiden al met een vergelijkbaar idee rondliepen.”

“Het is niet de bedoeling dat patiënten privécontactgegevens hebben van zorgverleners”

Zorgverleners en patiënten

De website is in principe niet bedacht voor patiënten, maar voor zorgverleners die hun patiënten willen doorverwijzen naar een andere zorgverlener die dezelfde taal spreekt als de patiënt. Patiënten kunnen zelf echter ook zoeken naar zorgverleners. Met name voor zorgverleners waar geen doorverwijzing voor nodig is, zoals een tandarts of een verloskundige, kan dit een handige uitkomst bieden. “De inschrijving van zorgverleners gebeurt op vrijwillige basis. Daarbij laten de zorgverleners een aantal gegevens achter, waaronder hun BIG- of KP-nummer en algemene contactgegevens van hun werklocatie. Deze gegevens worden vervolgens geverifieerd en gecontroleerd, bijvoorbeeld om er zeker van te zijn dat de zorgverlener niet per ongeluk persoonlijke contactgegevens heeft ingevuld. Het is namelijk niet de bedoeling dat patiënten privécontactgegevens hebben van zorgverleners. Gebruikers kunnen filteren op specialisme en taal, waarna een postcodecheck kan worden gedaan om te zien hoeveel kilometer de desbetreffende zorgverlener van de gebruiker verwijderd is.”

“We hopen dat het spreken van extra talen echt als meerwaarde gezien gaat worden”

Voor wie?

Alle talen zijn welkom, en Frehe hoopt vooral dat ook zorgverleners die ‘zeldzame’ talen spreken zich aanmelden. Daarnaast willen de oprichters de groep aangemelde zorgverleners de komende tijd uitbreiden, waarbij onder andere meer zorgverleners buiten de randstad zich aansluiten bij het initiatief. “We krijgen veel mooie reacties van zorgverleners en ik hoor regelmatig dat anderen ook op zoek waren naar een manier om meertalige zorgverleners te vinden.”
Toch zijn sommige zorgverleners huiverig om zich aan te melden, omdat ze niet zeker weten of dat wel mag van hun werkgever, vertelt Frehe “En dat is natuurlijk ook goed om te bespreken. Maar daarbij moet wel gezegd worden dat er steeds meer ziekenhuizen zijn die ook op hun eigen websites aangeven welke talen een zorgverlener spreekt. Uiteindelijk moeten zorgverleners individueel afwegen of ze zich aan willen sluiten, maar ik denk dat dit platform veel meerwaarde kan hebben voor de zorg. Het lost veel communicatieproblemen op en voorkomt veel fouten, waardoor de zorg efficiënter verloopt en we potentieel heel veel kosten kunnen besparen.”

Minder barrières

Uiteindelijk hopen Frehe en zijn medeoprichters dat ikspreekmeerdan.nl barrières gaat wegnemen voor patiënten die geen of weinig Nederlands spreken. “Soms vinden mensen dat iedereen maar gewoon Nederlands moet leren. Dan daag ik die mensen graag uit om eens een ingewikkeld medisch probleem in het Engels uit te leggen. Dat blijkt vaak een stuk moeilijker dan gedacht. En goede zorg is te belangrijk om mis te lopen vanwege miscommunicatie. Daarnaast hopen we dat er door dit platform meer waardering ontstaat voor meertalige zorgverleners, waarbij het spreken van extra talen echt als meerwaarde gezien gaat worden.” Zorgverleners die vallen onder de artikel 3 en 34-beroepen, waaronder basisartsen, medisch specialisten, logopedisten, diëtisten, apothekers, verpleegkundigen, verloskundigen, fysiotherapeuten, en die meerdere talen spreken, kunnen zich inschrijven via ikspreekmeerdan.nl.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”

‘Sta eens vaker stil en reflecteer’

Veel artsen lopen vast op vragen over werkdruk, keuzes en werk-privébalans. Shirin Bemelmans-Lalezari pleit daarom voor meer reflectie en open gesprekken over twijfels in de medische loopbaan. “Juist de eigenschappen die veel artsen delen, kunnen later in de weg gaan zitten.”

Casus: jonge vrouw met toenemende buikpijn

Een 27-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege sinds 24 uur toenemende buikpijn. De pijn begon centraal in de buik, maar is inmiddels verplaatst naar rechtsonder. Wat is uw beleid?

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”