DOQ

Vliegerarts ziet kameraadschap als grote bonus

Je kunt zeggen dat vliegerarts Marco van Leeuwen twee jongensdromen heeft waargemaakt: werken als arts en werken bij de luchtmacht. Hij geniet van de kameraadschap bij defensie maar vindt het ook fijn om in een regulier ziekenhuis zijn ‘vlieguren’ als arts bij te houden.

Kiezen voor defensie als je nog niet weet wat je wil. Het kwam en komt vaak genoeg voor. Voor kapitein Marco van Leeuwen geldt het ook een beetje, maar vooral vanuit een positieve houding. Hij kan als Algemeen Militair Arts zijn liefde kwijt voor meerdere specialisaties in de geneeskunde en voor de vliegwereld.

“Ik ben onder meer opgeleid tot Airomedical Evacuation Crew Member”

Vliegerarts kaptein Marco van Leeuwen

In de lucht

Sinds een jaar is Van Leeuwen officieel vliegerarts bij de Koninklijke Luchtmacht, op de vliegbasis Gilze Rijen. Een gesprek met hem betekent een voortdurende afwisseling tussen zorgjargon en militair jargon, met bijbehorende afkortingen.
“Ik ben onder meer opgeleid tot Airomedical Evacuation Crew Member”, vertelt hij. “Dat betekent dat ik verantwoordelijk ben voor de repatriëring van militairen naar Nederland. Je bent dan als arts bezig met de logistiek om een patiënt in een vliegtuig te krijgen en je hebt de taak de patiënt te bewaken. Ik heb daarvoor ook geoefend in de verschillende helikopters die defensie heeft. Wij draaien dan een casus en je leert waarop je moet letten in de lucht, helikopters kunnen natuurlijk vrij scherpe bochten maken.”
In het dagelijks leven is zijn baan vaak net iets minder spannend. Zo levert hij huisartsgeneeskundige zorg voor de militairen en doet hij keuringen.

“Het was op sommige momenten wel afzien, maar ik heb ook heel erg genoten van deze tijd”

Militaire basisvaardigheden

Hoe defensie op zijn pad kwam? “Door vrienden die ervoor hadden gekozen. Ik werkte als arts-assistent en heb toen gewoon gesolliciteerd bij werkenbijdefensie.nl. Ik ben aangenomen voor vijf jaar, twee jaar opleiding en drie jaar bij een onderdeel naar keuze. De keuze voor de luchtmacht was makkelijk. Ik ben opgegroeid vlakbij vliegbasis Volkel en zag de vliegtuigen altijd overvliegen. Ja, in die zin heeft de keuze wel met een jongensdroom te maken.”
De opleiding begon met tien weken intern bij de KMA, de Koninklijke Militaire Academie. “Je leert militaire basisvaardigen, dus in je tenue met uitrusting. Je leert bijvoorbeeld kaart- en kompaslezen en ook schieten. Het was op sommige momenten wel afzien, maar ik heb ook heel erg genoten van deze tijd.” Daarna volgden andere opleidingen, onder andere over infectieziekten, preventie en forensische geneeskunde, afgewisseld met stages.

“Het verschil tussen werken in een ziekenhuis en bij defensie is toch de kans dat je moet improviseren”

Civiele zorg

De civiele zorg – woorden van Van Leeuwen – blijft een belangrijke rol spelen in zijn leven. Om zijn BIG-registratie te behouden werkt hij regelmatig een periode in een ziekenhuis. Bijkomende voordeel is dat hij kan vergelijken. “Het verschil tussen werken in een ziekenhuis en bij defensie is toch de kans dat je moet improviseren. Wij hebben een medisch protocollenboekje, in een handig meeneemformaat zelfs. Maar als het erop aankomt ben je aangewezen op wat je kan en wat je hebt. En de teams zijn kleiner. Reanimeren bijvoorbeeld doe je bij defensie met een kleiner team dan in de civiele zorg.”
De kapitein roemt ook de kameraadschap die hij vindt bij defensie. “Als je op oefening bent, voel je die kameraadschap. En dat gevoel heb ik ook als ik de collega’s zie met wie ik de opleiding bij de KMA heb gedaan. Dat maakt het werken als militair arts echt leuk.”

Conflictgebied

Er bestaat een kans dat Van Leeuwen in zijn jaren als vliegerarts wordt uitgezonden naar een conflictgebied. “Daar trainen we wel voor”, vertelt hij. “We doen scenariotrainingen met medisch handelen in het veld, met je uitrusting aan. En we oefenen ook wat je moet doen als je onder vuur ligt. De kans dat je ingezet wordt, speelt natuurlijk wel in deze tijd.”
Jonge artsen en geneeskundestudenten die nog niet precies weten wat ze willen zijn welkom bij Van Leeuwen. “Kom langs om te kijken wat een militair arts doet. Ik merk dat mijn vak onder studenten meer bekendheid krijgt. Ik heb laatst voor coassistenten een praatje gehouden, want je kunt ook kiezen voor een coschap bij defensie.”



Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Morfine als post­opera­tief alter­natief voor oxycodon: helpt dat eigenlijk?

Apotheker Eward Melis onderzocht of morfine na een operatie veiliger is dan oxycodon als het gaat om langdurig opioïdgebruik, zoals de laatste jaren steeds vaker wordt gesuggereerd. “Ik had dit niet verwacht.”

Carrièresabotage: ‘Het is niet eerlijk en het kan ook jou overkomen’

Jamiu Busari onderzocht het fenomeen carrièresabotage in de medische en academische wereld. Veel respondenten herkenden het direct. Waarom blijft dit soort onrecht vaak onbesproken? “Dit fenomeen raakt ons allemaal.”

Casus: vrouw met steeds meer episodes van draaiduizeligheid

Een 52-jarige vrouw, die als tiener menstruele migraine heeft gehad, komt op uw spreekuur vanwege episodes van draaiduizeligheid. Een episodes duurt meestal 30-60 minuten. Er zijn geen duidelijke triggers, zoals hoofdbewegingen. Wat is uw diagnose?

Bewegingsgerichte zorg stimuleert zelfredzaamheid van patiënten

Bewegingsgerichte zorg kan helpen functieverlies tijdens ziekenhuisopname te beperken, vertellen Selma Kok en Fabienne van der Meulen. Dit leidt tot onder andere kortere opnames. Samen vertellen ze over het belang van bewegingsgerichte zorg.

Zorgverleners slaan handen ineen tegen handel in recept­medicatie

Een nieuw protocol helpt voorschrijvers om handel van receptmedicatie bij kwetsbare groepen tegen te gaan. Marleen Horsting en Lennart Wasmoeth lichten de achtergrond hiervan toe. “Op straat wordt pregabaline ook wel ‘madame courage’ genoemd.”

‘Er is zoveel ervarings­kennis onder genees­kunde­student­en, zonde om die niet te gebruiken’

Geneeskundestudenten met een chronische ziekte hebben ervaring als patiënt en weten hoe het is om met een aandoening te leven. Het programma ‘Medische dubbeltalenten’ zet die ervaringskennis in het onderwijs in. Dubbeltalent Soete Meertens vertelt.

Chronische pijn anders bekeken

Oud-huisarts Henk van der Veen stelt dat chronische pijn niet onverklaarbaar is, maar verkeerd wordt beoordeeld. “Patiënten kunnen hun pijn meestal heel precies aanwijzen. Maar artsen doen daar te weinig mee.”

Casus: aanhoudende benauwd­heid ondanks inhalatie­medicatie

Een 32-jarige vrouw met astma vanaf de kinderleeftijd wordt verwezen naar de longarts vanwege persisterende benauwdheid en een drukkend gevoel op de borst, ondanks stapsgewijze ophoging van de inhalatiemedicatie. Wat is uw diagnose?

‘In Bloesem werken onderzoekers uit de wijk en van de universiteit nauw samen’

Onderzoek in aandachtswijken is vaak complex, mede doordat bewoners amper worden bereikt. In project Bloesem in de Haagse wijk Moerwijk doen ze het anders, vertelt Nienke Slagboom. “Hier maken bewoners zelf deel uit van het onderzoeksteam.”

Casus: man wordt wakker met knijpend gevoel op de borst

Een 55-jarige man wordt ’s ochtends wakker met een knijpend gevoel op de borst. Zes weken geleden heeft hij COVID-19 gehad. Ook is hij in het verleden behandeld met nivolumab vanwege een niet-kleincellig longcarcinoom. Wat is uw diagnose?