DOQ

Vrouwen met brandwonden herstellen langzamer en hebben extra zorg nodig

Vrouwen herstellen na een brandwondenongeval langzamer en ervaren een lagere kwaliteit van leven dan mannelijke patiënten met brandwonden. Dit geldt ook voor mensen met psychische klachten en de mensen met de meest ernstige brandwonden. Een herstelmodel moetgepersonaliseerde nazorg mogelijk maken.

Vrouwen herstellen na een brandwondenongeval langzamer en ervaren een lagere kwaliteit van leven dan mannelijke patiënten met brandwonden, zo concludeert onderzoeker Inge Spronk in haar proefschrift ‘The Burden of Burn Injuries’. Dit geldt ook voor mensen met psychische klachten en de mensen met de meest ernstige brandwonden. Om dit op te lossen presenteert Spronk een herstelmodel dat gepersonaliseerde nazorg mogelijk maakt. Door middel van dit model wordt er een schatting gemaakt van het herstel van de kwaliteit van leven van de patiënt. Dit biedt een handvat aan zowel de patiënt als de zorgverlener om herstel te verbeteren.

Brandwonden-vrouwen_-volkan-olmez_Unsplash
(Foto: Unsplash / Volkan Olmez)

Gepersonaliseerde nazorg

‘’Patiënten geven aan dat ze behoefte hebben aan informatie van andere patiënten om zo inzicht te krijgen in het verwachte verloop van hun kwaliteit van leven’’, benadrukt Spronk. ‘’Nadat patiënten het brandwondencentrum na een lange en intensieve behandeling verlaten, vallen ze vaak in een zwart gat. Ze weten niet wat voor effecten ze op zowel de korte als de lange termijn kunnen verwachten en dat brengt grote onzekerheid met zich mee. Informatie over de mogelijke gevolgen biedt een perspectief. Doordat iedere brandwondenpatiënt uniek is, is gepersonaliseerde nazorg essentieel.’’

Herstelmodel lange termijn

Spronk: ‘’Door de toevoeging van het nieuwe herstelmodel aan de bestaande nazorg wordt het gestructureerder, patiëntvriendelijker en realistischer voor een patiënt met brandwonden.’’ Op dit moment is er enkel gepersonaliseerde informatie beschikbaar, voor de korte termijn. Door middel van deze nieuwe inzichten is er nu ook informatie over  de lange termijn gevolgen. Aan de hand van leeftijd, geslacht, percentage brandwonden en de opnameduur in het ziekenhuis schat het model tot 24 maanden daarna hoe de kwaliteit van leven van een patiënt zal herstellen.

Nazorgmethode

Spronk: “Deze gepersonaliseerde informatie zorgt voor een eerlijker beeld van het toekomstperspectief van de patiënt. Daarnaast biedt deze kennis de mogelijkheid voor de zorgverlener om in de gaten te houden of de patiënt volgens verwachting herstelt zodat de zorgverlening zo nodig tijdig kan ingrijpen met een gepaste behandeling.’’

De brandwondencentra willen het model in de nazorgmethode plaatsen. Dat is een e-health-toepassing speciaal voor brandwondenpatiënten waar relevante informatie op een begrijpelijke manier wordt uitgelegd en waar patiënten worden geholpen bij het maken van keuzes.

Beter inzicht in kwaliteit van leven

Spronks’ promotieonderzoek biedt een nieuw model voor gepersonaliseerde nazorg, leidt tot inzichten in het verloop van de kwaliteit van leven van brandwondenpatiënten op de lange termijn en heeft een realistischer beeld van de ziektelast geschetst. Het onderzoek laat zien dat het noodzakelijk is om mogelijke angst, depressie en pijn bij patiënten altijd goed in de gaten te houden en extra aandacht te besteden aan de drie eerder genoemde groepen in de nazorg en ze in te lichten over de verwachtingen. Spronk: ‘’Gepersonaliseerde nazorg is zeer belangrijk. Resultaten uit dit onderzoek dragen bij aan verdere optimalisering hiervan.’’


Voor haar proefschrift werkte Inge Spronk onder meer in het brandwondencentrum van het Maasstad Ziekenhuis en op de afdeling Maatschappelijke gezondheidszorg in het Erasmus Medisch Centrum onder begeleiding van dr. Margriet van Baar, dr. Suzanne Polinder en prof. Esther van Middelkoop. De geïncludeerde patiënten werden behandeld in één van de drie Nederlandse Brandwondencentra (Groningen, Beverwijk of Rotterdam). Het onderzoek van Inge Spronk werd gefinancierd door de Nederlandse Brandwonden Stichting.

Bron: Nederlandse Brandwonden Stichting
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?

‘Leren reanimeren doe je altijd voor een ander, nooit voor jezelf’

Burgerhulpverleners starten in Nederland het merendeel van de reanimaties bij een hartstilstand, maar hun aantal is nog onvoldoende. Leonie van der Leest: “Zorgverleners kunnen mensen hierop attenderen: leer reanimeren, je redt er mensenlevens mee.”

Rechtvaardigheid als kompas voor medisch onderzoek

Wie profiteert van medische innovaties? Wie kan meedoen aan onderzoek en wie blijft buiten beeld? Rieke van der Graaf onderzoekt hoe medisch onderzoek zo kan worden ingericht dat het niet alleen vooruitgang oplevert, maar ook rechtvaardig is.

‘Houd het gesprek over cannabis­gebruik bij medische klachten open’

Veel patiënten gebruiken cannabis bij medische klachten, maar halen dit niet via de apotheek. Pieter Oomen vertelt over de barrières die ervaren worden en doet enkele aanbevelingen. “Een van de barrières is het stigma dat bij artsen vaak nog leeft rond cannabis.”

Wanneer klachten eigenlijk een zingeving­svraag zijn

Huisarts Richard Hoofs ziet in zijn praktijk regelmatig mensen bij wie medische verklaringen ontbreken, maar het lijden duidelijk aanwezig is. Volgens hem ligt onder die klachten vaak een vraag die in de spreekkamer nog weinig gesteld wordt: waar leef je eigenlijk voor?

AI-model voor SEH werkt goed, maar wordt niet gebruikt

AI kan op de SEH goed voorspellen welke patiënten een hoog sterfterisico hebben. Toch ondervonden Paul van Dam en William van Doorn dat artsen de voorspelling nauwelijks gebruiken. “We moeten leren om AI-modellen te ontwerpen die beter zijn afgestemd op de gebruikers.”

‘Sta eens vaker stil en reflecteer’

Veel artsen lopen vast op vragen over werkdruk, keuzes en werk-privébalans. Shirin Bemelmans-Lalezari pleit daarom voor meer reflectie en open gesprekken over twijfels in de medische loopbaan. “Juist de eigenschappen die veel artsen delen, kunnen later in de weg gaan zitten.”

Casus: jonge vrouw met toenemende buikpijn

Een 27-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege sinds 24 uur toenemende buikpijn. De pijn begon centraal in de buik, maar is inmiddels verplaatst naar rechtsonder. Wat is uw beleid?

‘Voor dak- en thuislozen zet ik graag een stapje extra’

Dak- en thuislozen vragen om meer dan een standaardconsult, ervaart huisarts Laura de Jong. Ze beschrijft hoe laagdrempelige straatzorg, volharding en kleine gebaren het verschil kunnen maken bij complexe problematiek. “Soms is één ‘fuck off’ minder al winst.”

Verder zoeken bij onverklaarde klachten

Wat doe je als alle diagnostische sporen doodlopen? Tonnie van Kessel en Charles Verhoeff vertellen hoe de artsen van stichting De Witte Raven blijven zoeken naar verklaringen voor onverklaarde klachten. “We draaien op donaties, subsidies en veel onbetaalde inzet.”