DOQ

‘We willen de besparing op zorgkosten terug­geven aan de burgers’

Hans Peter Jung, huisarts in Afferden, wil de Noordelijke Maasvallei in Limburg tot een regio met passende zorg in een gezonde leefomgeving maken. Dit in samenwerking met het Wereld Natuur Fonds en de afdeling Heelkunde van het Radboudumc Nijmegen. Hij heeft daarbij het creëren van een Blue Zone voor ogen. Een deel van de zorgkosten die worden bespaard door een focus op Positieve Gezondheid, kunnen dan worden geïnvesteerd in de leefomgeving.

‘Ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving’, die zin uit de Eed van Hippocrates viel Hans Peter Jung kortgeleden op bij binnenkomst van de Domus Medica in Utrecht. “Dat is precies wat wij in Afferden aan het doen zijn. Werken aan gezondheidsbevordering in plaats van pas in actie komen als mensen ziek zijn.”
Het is een droom van huisarts Jung om de Noordelijke Maasvallei tot een zogenoemde Blue Zone te maken. Daar leven mensen met een gemeenschappelijk doel en zijn daarbij sterk georiënteerd op de leefomgeving, voeding, beweging en gemeenschapszin. In het begin van zijn artsenloopbaan werkte hij in Nicaragua, vlakbij de grens van Costa Rica, in de buurt van Nicoya, een van de vijf Blue Zones in de wereld. “Ik sprak daar boeren die op het land aan het werk waren en moest hun leeftijd raden. Ik schatte hen op 60, bleken ze 90 jaar te zijn.”

“De leefomgeving, het sociale domein en de financiële situatie bepalen 90% van de gezondheid”

Huisarts Hans Peter Jung

Wandelen tegen diabetes

Jung begint in Noord-Limburg niet bij helemaal nul. De prak

 

Aanmelden

Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”

‘Niet behandelen is ook een optie’

Existentieel behandelen gaat ervan uit dat een patiënt pas een weloverwogen beslissing kan maken als hij álle gevolgen kent. Tatjana Seute onderzoekt hoe dit het beste ingezet kan worden in de praktijk. “Het is belangrijk dat je als arts weet wie je tegenover je hebt.”


1
0
Laat een reactie achterx
Lees ook: Aanmelden

Naar dit artikel »

Lees ook: Inloggen

Naar dit artikel »