DOQ

‘Werken als huisarts is voor mij het meest uitdagend’

Mohammed Saadulla is huisarts in opleiding en plaatste recent een veelgelezen bericht op LinkedIn, waarin hij vertelde over de overstap die hij maakte van tweedelijns- naar eerstelijnszorg. Hij wilde daarmee alle negatieve berichtgeving over het beroep van huisarts doorbreken. “Dagelijks merk ik dat ik het verschil kan maken voor zoveel mensen.”

“Ik liet me bang maken door alle berichtgeving over de huisartsgeneeskunde”

Huisarts in opleiding Mohammed Saadulla

Waarom plaatste je het bericht?

Als je op internet zoekt op ‘huisarts’ vind je vrijwel alleen negatieve berichten. Huisartsen vallen om vanwege de werkdruk, ze stoppen ermee, er zijn overal tekorten, ze demonstreren of staken… Als je dat allemaal leest, dan lijkt het vak een hel. De huisartsengeneeskunde heeft me altijd getrokken, maar ik liet me bang maken door alle berichtgeving. Ik ben nu een half jaar in opleiding en zie een heel andere kant van het vak. Ik wilde daarom een positief geluid laten horen.

Wat zijn je eigen ervaringen?

Ik ga met heel veel passie naar mijn werk en kom met veel energie weer thuis. Je hebt als huisarts veel regie, er is in je praktijk veel contact met patiënten en je kunt veel voor hen doen. Uiteraard zijn de nieuwsberichten er niet voor niets, er zijn zeker uitdagingen in het vak. Maar toch overheerst het positieve. Het is gewoon een heel leuk beroep.

Je werkte aanvankelijk in de tweede lijn. Wat heb je tot nu toe gedaan in de zorg?

Ik ben in 2018 afgestudeerd en werkte de afgelopen jaren op de IC, SEH en de afdeling chirurgie. Ik ben ook in opleiding geweest tot medisch microbioloog, maar ik miste de kliniek. Daarom maakte ik de overstap naar de huisartsengeneeskunde. Ik heb er geen seconde spijt van dat ik daar alsnog voor heb gekozen.

“Ik wilde dichter bij de patiënt staan en in een eerder stadium iets kunnen betekenen”

Wat gaf de doorslag bij die keuze?

Ik voelde me in het ziekenhuis te ver weg van de patiënt. Je komt pas in beeld in een latere fase van iemands ziekte. Bovendien ben je als specialist alleen bezig met een bepaald aspect van een ziekte. Ik wilde dichter bij de patiënt staan en in een eerder stadium iets kunnen betekenen. En ook een directere rol hebben in de maatschappij. Als huisarts sta je daar middenin, want mensen komen als eerste naar jou toe. En ze komen voor van alles. Ik maak zelfs mee dat iemand bij me komt vanwege relatieproblemen. Die variatie moet je wel aanspreken, maar ik vind dat juist erg leuk. Erkenning en luisteren kunnen al veel voor iemand doen.

Toch vertellen de krantenkoppen ook een andere kant. Er zijn tekorten, er is werkdruk, huisartsen krijgen steeds meer taken… Hoe ga je daarmee om?

Die knelpunten zijn er inderdaad, veelal door politieke keuzes. Maar je bepaalt zelf hoe je er op de dagelijkse werkvloer mee omgaat. Je kunt blijven kijken naar alles wat níet kan of moeilijk is, maar dan kom je in een negatieve spiraal. Je kunt ook energie halen uit kleine dingen en mooie momenten op een dag. Want die zijn er genoeg. Er zijn zeker problemen, en soms moet je dat accepteren want je kunt niet alles oplossen. Maar voor mij overheerst het positieve.

“Ik vind het bijzonder hoeveel kennis een huisarts heeft”

Wat is je boodschap?

Zorg verlenen moeten we samendoen. Ik zeg niet dat huisartsengeneeskunde beter is dan een ander vak. Iedereen zoekt wat hij of zij het leukste vindt. Maar we zitten met elkaar in hetzelfde schuitje en moeten elkaar ondersteunen.

Je kreeg veel reacties op je bericht op LinkedIn.

Daar was ik heel blij mee. Mijn boodschap is denk ik herkenbaar voor veel zorgverleners. Natuurlijk moeten we ons ook inspannen om knelpunten op te lossen, maar met alleen de nadruk op problemen komen we niet veel verder. Ik denk dat aankomend artsen, net als ik aanvankelijk, afgeschrikt worden om de keuze te maken voor huisarts. Huisartsengeneeskunde wordt tijdens de geneeskunde-opleiding ook niet gezien als ‘cool’. Vandaar mijn positieve geluid, want ik ervaar het heel anders. Ik zie allerlei soorten mensen en klachten, maar ik heb alleen de anamnese, de stethoscoop en enkele basismiddelen om iemand te onderzoeken. Ik moet het hebben van mijn klinische kennis en blik. Ik vind het bijzonder hoeveel kennis een huisarts heeft. Van alles wat ik heb gedaan, vind ik dit werk het meest uitdagend. Ik geniet van momenten van contact en ik zie de meerwaarde van ons vak. Dat overstijgt alles.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: jonge patiënt met heftige oorpijn

De 9-jarige patiënt voor u heeft de hele nacht heftige oorpijn gehad rechts. Zijn gehoor is beiderzijds goed en hij heeft geen koorts. Hij is een weinig snotterig. Wat is uw diagnose?

In Search of Stories brengt levens­verhalen tot leven

Het onderzoeksproject ‘In Search of Stories’, geleid door oncoloog Hanneke van Laarhoven, brengt verhalen van ongeneeslijk zieke patiënten tot leven. “De analyse van deze verhalen biedt inzichten die met traditionele methoden vaak over het hoofd worden gezien.”

‘Het preferentiebeleid gaat binnen nu en vier jaar op de schop’

Het preferentiebeleid is volledig doorgeslagen en moet hoognodig op de schop, vindt Aad de Groot, directeur van Zorgverzekeraar DSW. “Het is lastig te berekenen, maar we vermoeden wel dat door de lage prijzen juist andere kosten kunnen toenemen.”

‘Dokters voelen zelf de paradox van samen beslissen in de spreek­kamer’

Samen beslissen kan patiënten tijdelijk veel stress en onzekerheid bezorgen, blijkt uit onderzoek van Inge Henselmans. “Wij staan helemaal achter de beweging van samen beslissen, maar vonden dat er ook oog moest zijn voor de negatieve aspecten ervan.”

‘Het ziekenhuis kan ook zonder lachgas’

Nicolaas Sperna Weiland geeft inzicht in de duurzaamheid van lachgas. “Ik denk persoonlijk dat er ook andere pijnstilling voorhanden is om kortdurend comfort te geven. Vaak met betere pijnstillende effecten en minder nadelige milieueffecten.”

Stop met jezelf onder­mijnen: vijf stappen tegen het imposter syndroom

Bang om door de mand te vallen, prestatiegericht, conflictvermijdend? Veel jonge artsen hebben last van het imposter syndroom. Moniek de Boer geeft praktische tips. “Het ontwikkelen van een gezonde werk-privé balans en het accepteren van kwetsbaarheid is cruciaal.”

Casus: patiënt met huidkleurige papel op de rug

Een 54-jarige vrouw meldt zich bij de huisarts met een huidkleurige papel op de rug. Mevrouw heeft in haar voorgeschiedenis een basaalcelcarcinoom (BCC) gehad van het gelaat. In haar familie komt geen huidkanker voor. Wat is uw diagnose?

Waarom moet ik als arts aandacht hebben voor lhbtiq+?

Zichtbaarheid en veiligheid zijn belangrijk bij het omgaan met lhbtiq+-ers in de zorg, pleit longarts Karin Pool. Ze geeft praktische tips voor zorgverleners en zorginstellingen. “Met kleine aanpassingen, bijvoorbeeld in taalgebruik, maak je al een groot verschil.”

De overgang: hormoon­therapie helpt, maar is geen wonder­middel

Gynaecoloog Dorenda van Dijken promoot hormoontherapie bij overgangsklachten, maar noemt het geen wondermiddel voor de gezondheid op langere termijn. “We kunnen als artsen zeggen dat je de overgang moet omarmen, maar ik vind dat elke vrouw dat zelf bepaalt.”

Casus: man met opgezette en verkleurde gewrichten en zwelling linkeroor

Een 52-jarige man klaagt over pijnlijke en stijve handen. De gewrichten van beide handen en vingers zijn opgezet en blauw-paars verkleurd. Verder heeft hij klachten van moeheid en malaise. Hij heeft geen koorts. Wat is uw diagnose?


0
Laat een reactie achterx