DOQ

Werkingsmechanisme anesthesie anders dan gedacht

 

 

Ondanks het veelvuldig gebruik van anesthesie is het precieze mechanisme waardoor deze middelen het bewustzijn verminderen, nog altijd een mysterie. Wetenschappers Patricia Wollstadt en Michael Wibral van de Goethe Universiteit in Duitsland hebben in onderzoek op dieren (fretten) ontdekt dat anesthesie anders werkt dan nu wordt aangenomen, aldus een recente publicatie in PLOS Computational Biology.

Vooralsnog was de hypothese dat anesthesie patiënten bewusteloos maakt door connecties tussen verschillende delen van de hersenen te onderbreken. Eerder onderzoek onderschreef dat idee, doordat aan werd getoond dat anesthesie de informatieoverdracht tussen verschillende hersendelen reduceert.

Informatieoverdracht
Wollstadt en Wibral presenteren nu in PLOS een alternatieve verklaring. De verminderde informatieoverdracht komt volgens hen mogelijk niet door een afbraak van communicatie, maar door een vermindering in beschikbare informatie die wordt gegenereerd in de verschillende delen van de hersenen. “Deze alternatieve interpretatie ontstaat vanuit het eenvoudige principe dat informatie die niet beschikbaar is bij de ‘bron’ van de informatieoverdracht, tevens niet kan worden overgebracht naar het ‘doelgebied’”, aldus Wollstadt.

Fretten
Om deze alternatieve hypothese te onderzoeken, werd de hersenactiviteit bij fretten onder narcose met het middel isofluraan gemeten. De onderzoekers deden een schatting van de hoeveelheid informatie die beschikbaar was in de verschillende hersengebieden. Hierbij werd gebruikgemaakt van complementaire computationele benaderingen. Ze zagen dat de ‘bron’ delen van de hersenen een groter verlies in beschikbare informatie toonden, dan de doelgebieden.

Verwerking
De resultaten laten zien dat er bij de informatieoverdracht van bron naar doelgebied een afname is in broninformatie. Observaties laten in feite zien dat isofluraan de connecties tussen zenuwcellen binnen een hersendeel beïnvloeden, en dus niet de zenuwcellen die verschillende hersengebieden verbinden. “Verder onderzoek zal moeten laten zien hoe lokale informatie verwerkt wordt wanneer we de werking van algemene anesthesie verder uit willen zoeken”, aldus Wollstadt.

Bron: www.journals.plos.org/ploscompbiol/

Citation: Wollstadt P, Sellers KK, Rudelt L, Priesemann V, Hutt A, FroÈhlich F, et al. (2017) Breakdown of local information processing may underlie isoflurane anesthesia effects. PLoS Comput Biol 13(6): e1005511. https://doi.org/10.1371/journal.pcbi.1005511.

AUTEUR: LENNARD BONAPART
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘We kunnen in de reguliere zorg veel leren van de asielzoekerszorg’

Huisarts Floris Braat draait spreekuur in diverse asielzoekerscentra in de regio Utrecht en in Ter Apel. Hij heeft een grote affiniteit met de doelgroep. "Ik wilde iets doen met vluchtelingen, me bezighouden met verschillende culturen die ieder hun eigen gezondheidsvraagstukken kennen."

‘Preventie is geen nice to know, maar need to know’

Een projectteam van het UMC Utrecht heeft een routekaart gemaakt naar toekomstbestendig onderwijs waarin preventie structureel is ingebed. Aan het hoofd van dit project stond senior docent Anna Kersten. Zij licht de routekaart toe.

De IC overleefd, maar met welke kwaliteit van leven?

Na een IC-opname kan iemand nog langdurig klachten hebben. Deze klachten hebben een grote impact op diens kwaliteit van leven. Arts in opleiding tot anesthesioloog Lucy Porter (Radboudumc) onderzocht of kan worden voorspeld wat de kwaliteit van leven na de IC is.

Casus: man met erectieproblemen na radicale prostatectomie

Een 58-jarige man heeft negen maanden geleden een radicale prostatectomie ondergaan vanwege een gelokaliseerd prostaatcarcinoom. Sindsdien heet hij ernstige erectieproblemen, waardoor hij gefrustreerd is en vermijdingsgedrag vertoont in de relatie met zijn vrouw. Wat is uw beleid?

Hoe dramaseries artsen kunnen helpen bij morele keuzes

Drie afleveringen van House M.D. of Dexter op een avond kijken, puur voor de ontspanning? Voor zorgprofessionals kan het ook leerzaam zijn. Mediawetenschapper Merel van Ommen onderzocht hoe dramaseries artsen kunnen helpen om beter om te gaan met moreel ingewikkelde situaties.

Onderliggend denkpatroon stuurt voorschrijver bij keuze voor geneesmiddel

Het voorschrijven van geneesmiddelen is een afweging tussen richtlijnen, ervaring en patiëntkenmerken. Indeling in vier voorschrijversprofielen geeft inzicht in de eigen afwegingen. “En het helpt te begrijpen waarom een collega een andere beslissing neemt.” aldus Mariëlle Hartjes, arts-docent en onderzoeker in het Amsterdam UMC.

‘Medicatiebeleid in de laatste levensfase kan beter’

6 op de 10 patiënten in de palliatieve fase krijgt door de huisarts medicatie voorgeschreven die niet langer passend is. Dat blijkt uit een onlangs verschenen factsheet van Nivel en PZNL. “We moeten voorschrijfgewoonten kritisch onder de loep nemen”, zegt Yvonne de Man, senior onderzoeker bij Nivel.

Casus: vrouw met pijnlijke oorschelp

Een 55-jarige vrouw heeft een hoed in haar hand als ze uw spreekkamer binnenkomt. Sinds een maand heeft zij ’s nachts last van pijn aan het linkeroor. Op de oorrand ziet u een nodulus die bij druk zeer pijnlijk is. Wat is uw diagnose?

‘Live well, die well’: rol van vrijwilligers in de laatste levensfase

Vrijwilligers aan het sterfbed in het ziekenhuis maken een groot verschil, stelt Anne Goossensen. Ze luisteren, troosten en verlichten de werkdruk van zorgverleners. “Ze bieden een luisterend oor en zijn aanwezig, zonder haast of medische agenda.”

Waarom melden vrouwen vaker bijwerkingen van medicijnen?

Vrouwen blijken vaker bijwerkingen van medicijnen te melden dan mannen. Onderzoeker Sieta de Vries van het UMC Groningen probeert te achterhalen hoe dit komt. En dat blijkt complexer dan het lijkt.