DOQ

Samen de IBD-zorg verbeteren

Zorgverleners in de zeven Santeon ziekenhuizen houden elkaar een spiegel voor. Ze vergelijken hun zorg om ervan te leren. “Door binnen het samenwerkingsverband open onze data te vergelijken, ontdekken we verbeterpunten en door deze aan te pakken verbeteren we samen daadwerkelijk onze zorg”, zegt MDL-arts Evelyne Verweij van het Rotterdamse Maasstad Ziekenhuis. Hun verbeterproject heet dan ook Samen Beter.

Uit de laatste gezamenlijke analyse bleek dat redelijk wat IBD-patiënten van het Maasstad Ziekenhuis de SEH bezoeken. “We zochten uit hoe dit kan”, zegt Evelyne Verweij. “Het bleek dat een deel van de patiënten strikter poliklinische controle nodig hadden. Nu belt een IBD-verpleegkundige de meest zieke mensen 2-3 keer per week zodat we snel actie kunnen nemen als blijkt dat het niet goed gaat. Zo voorkomen we een opname via de SEH.”

“Er zijn ziekenhuizen die veel biologicals voorschrijven en er zijn er die juist weinig voorschrijven. Wie heeft dan gelijk, de uitschieters omlaag of omhoog?”

MDL-arts Evelyne Verweij

Beste jongetje

Met Samen Beter proberen de ziekenhuizen de kwaliteit van zorg en de zorguitkomsten op hetzelfde niveau te krijgen. Verweij: “We zien dat de uitkomsten van de Santeon ziekenhuizen naar het midden bewegen.” Naar het midden, zegt Verweij, maar waarom niet naar de top, naar de beste van de klas? “De vraag is wat het beste van de klas is”, antwoordt ze. “Er zijn ziekenhuizen die veel biologicals voorschrijven en er zijn er die juist weinig voorschrijven. Wie heeft dan gelijk, de uitschieters omlaag of omhoog? De waarheid zal waarschijnlijk in het midden liggen. Wie heel veel voorschrijft, schrijft waarschijnlijk te veel voor en andersom.”
De tweejaarlijkse analyse omvat altijd drie basisitems; SEH-bezoeken, biologicals en diagnostiek. Behalve naar deze items, kijken de zorgverleners elke keer naar een ander onderwerp, om ook daar een verdiepingsslag te maken. De laatste keer was dit onderwerp bloedarmoede bij IBD-patiënten. “Een van de Santeon ziekenhuizen maakte een analyse over dit onderwerp die wij ook in Rotterdam toepasten”, zegt Verweij. “Het bleek dat we het Hb-gehalte goed meten, maar niet vaak genoeg met ijzersuppletie startten. Door dit inzicht zijn we het nu beter gaan doen.”

“De arts kan wel vinden dat het goed gaat met de patiënt, maar denkt de patiënt er zelf ook zo over?”

PROMs

Het volgende verdiepingsonderwerp worden Patient Reported Outcome Measures of PROMs. Enerzijds willen de MDL-artsen meer grip op de mening van de patiënt krijgen. “De arts kan wel vinden dat het goed gaat met de patiënt, maar denkt de patiënt er zelf ook zo over?” vraagt Verweij zich af. Anderzijds moeten de PROMs helpen om de zorg van de zeven ziekenhuizen beter vergelijkbaar te maken. “Als een ziekenhuis bijvoorbeeld meer biologicals gebruikt dan de anderen, kan dat vanuit kostenaspect minder wenselijk zijn. Maar misschien is het zo dat de kwaliteit van leven bij de patiënten van dit ziekenhuis wel veel hoger ligt, juist door het vaker voorschrijven van biologicals. Nu kunnen we deze vraag niet beantwoorden. Door subjectieve (PROMs) en objectieve (Montrealscore) gegevens over de patiënten mee te nemen, hopen wij onderlinge verschillen beter te kunnen verklaren.”
De voordelen van Samen Beter zijn legio, ze dragen bij aan het verbeteren van de zorg en het reduceren van kosten. De patiënt heeft hier uiteindelijk het meeste baat bij. Zo blijkt uit Samen Beter dat de voorkeur voor onderzoek bij het ene ziekenhuis colonoscopie is en bij het andere ziekenhuis meting van calprotectine. “De vraag is dan wie het beter doet”, zegt Verweij. “We kijken hierbij ook naar het perspectief van de patiënt en die zal de voorkeur geven aan een fecesonderzoek boven een colonoscopie.”

“Daarin schuilt de meerwaarde van de onderlinge vergelijking. Je houdt elkaar een spiegel voor.”

Meerwaarde

Volgens Verweij kweekt Samen Beter bewustwording bij zorgverleners over de eigen werkwijze in relatie tot die van collega’s in andere ziekenhuizen. “Daarin schuilt de meerwaarde van de onderlinge vergelijking. Je houdt elkaar een spiegel voor. Wij vergelijken de zorg binnen de Santeon ziekenhuizen, maar dit kan natuurlijk binnen elk samenwerkingsverband. De belangrijkste voorwaarde hiervoor is dat je niet bang bent om je data binnen het samenwerkingsverband te delen zodat je van elkaar kunt zien hoe gepresteerd wordt.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”

‘Niet behandelen is ook een optie’

Existentieel behandelen gaat ervan uit dat een patiënt pas een weloverwogen beslissing kan maken als hij álle gevolgen kent. Tatjana Seute onderzoekt hoe dit het beste ingezet kan worden in de praktijk. “Het is belangrijk dat je als arts weet wie je tegenover je hebt.”