DOQ

Moeten we onze definities voor onder­tempera­tuur en koorts aanpassen?

Het wordt zomer, de temperatuur stijgt, maar als alles goed is geldt dat niet voor de lichaamstemperatuur. Deze daalt al 150 jaar. Cardioloog in het Eindhovense Catharina Ziekenhuis, Luuk Otterspoor legt uit waarom onze kerntemperatuur daalt en wat dat betekent voor de dagelijkse praktijk. Als voorzitter van het International Hypothermia and Temperature Management Symposium 16-17 juni in Eindhoven, weet hij veel van het effect van lage en hoge temperaturen op het lichaam.

“Halverwege de 19e-eeuw stelde de Duitse arts Carl Wunderlich de gemiddelde lichaamstemperatuur vast op 37,0 oC. Hij mat daarvoor de temperatuur in de oksel van duizenden mensen”, zegt Otterspoor. Tegenwoordig meten artsen een lagere lichaamstemperatuur. Geen wonder, roepen velen, want 150 jaar geleden waren metingen niet zo betrouwbaar. Deze verklaring kan overboord na een studie van Julie Parsonnet van de Amerikaanse Stanford University waarbij onderzoekers de gemiddelde temperatuur in drie cohorten met gegevens van 1860-2017 analyseerden. De gemiddelde temperatuur van de bijna 19 duizend deelnemers daalt met 0,03 oC per decennium tot 36,4 oC nu. De bevinding is inmiddels in andere cohorten bevestigd.

“De gemiddelde temperatuur daalt met 0,03 oC per decennium van 37 oC tot 36,4 oC nu”

Cardioloog Luuk Otterspoor

Betere zorg

“In de negentiende eeuw hadden mensen veel meer chronische infecties en die leidden tot een hogere gemiddelde lichaamstemperatuur”, zo verklaart Otterspoor de daling. Door preventie met bijvoorbeeld vaccins werd de infectiedruk lager. “Bovendien zorgt de behandeling van mensen met een infectie, kanker of auto-immuunziektes tot een lagere temperatuur. In het algemeen leven mensen steeds gezonder en worden ze ouder en ouderen hebben doorgaans een lagere lichaamstemperatuur.”

“Bij mensen met een lage normale temperatuur van 35,5 oC, is een stijging naar 36,5 of 37,0 oC mogelijk een alarmsignaal”

Praktijk

Een belangrijke vraag die onderzoekers tijdens het International Hypothermia and Temperature Management Symposium bespreken gaat over de invloed van deze nieuwe kennis op de praktijk van elke arts. “Moeten we onze definities voor ondertemperatuur en koorts aanpassen? Op de IC hanteren we een strikte definitie van 38,3 oC. Maar, bij mensen met een lage normale temperatuur van 35,5 oC is een stijging naar 36,5 of 37,0 oC mogelijk al een alarmsignaal. We weten ook dat ouderen minder makkelijk koorts maken als ze een infectie hebben.”

Gepersonaliseerde temperatuur

De uniforme definitie van de normale, te lage of te hoge temperatuur is aan heroverweging toe, net als de rol van de temperatuur bij (infectie)ziekten en de levensverwachting. Otterspoor: “Ik noem het een vorm van gepersonaliseerde geneeskunde om per individu op basis van bijvoorbeeld de normale lichaamstemperatuur en de leeftijd vast te stellen of er sprake van koorts is.” Tijdens het congres presenteerde Parsonnet een gepersonaliseerde temperatuurkaart.

“Tijdens onze EUROICE-trial koelen we tijdens het dotteren lokaal de hartspier af voordat we het vat openen”

Koud hart

Otterspoor en zijn collega’s bekijken of ze de omvang van schade aan de hartspier, na een infarct, kunnen beperken door de spier af te koelen. “Zodra je tijdens een dotterprocedure het bloedvat opent, treedt er in het infarctgebied zwelling op. De druk van de zwelling richt schade aan. Tijdens onze EUROICE-trial koelen we tijdens het dotteren lokaal de hartspier af voordat we het vat openen. Primair eindpunt van de studie is de omvang van de spierschade na 3 maanden. In juni includeren we de laatste patiënten en in november verwachten we de resultaten te kunnen presenteren.”

Ambulance

De EUROICE-trial leverde al een mooi resultaat. Nadat Otterspoor de studieopzet presenteerde kreeg hij de vraag het internationale congres in Eindhoven te organiseren. Zelf raakte hij gefascineerd door de mogelijkheden van temperatuur toen hij nog in Utrecht werkte: “Op de IC van het UMCU probeerden we hersenschade na een hartstilstand te voorkomen door de patiënt te koelen. We richtten zelfs een ambulance in met koelapparatuur. Toen ontstond ook het idee om de hartspier te koelen na een infarct.”

Referentie: Protsiv M, Ley C, Lankester J, Hastie T, Parsonnet J. Decreasing human body temperature in the United States since the industrial revolution. Elife. 2020;9:e49555. 

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Apothekers krijgen vergoeding voor therapietrouw­gesprekken

Therapietrouwgesprekken door apothekers worden in Noord-Limburg bij wijze van proef vergoed. Apotheker Erna Mombarg legt uit wat deze gesprekken opleveren. “Ik krijg uit het hele land van collega’s reacties: ‘Hoe heb je dit voor elkaar gekregen?’”

Als oorlog de zorg op de proef stelt

Bij een grootschalig conflict zullen ook Nederlandse ziekenhuizen grote aantallen gewonde militairen moeten opvangen. Traumachirurg en militair Eelco Huizinga vertelt wat dat van de zorg kan vragen. “Als zorgprofessional moet je je afvragen: wat wordt er van mij verwacht?”

Wacht niet tot de patiënt zich uitspreekt

Patiënten lijken tegenwoordig mondiger dan ooit. Maar vijftig jaar onderzoek laat een ander beeld zien. Mondigheid blijkt bovendien niet alleen iets van de patiënt: ook de zorgverlener bepaalt hoeveel ruimte een patiënt krijgt, stelt Sandra van Dulmen.

Casus: vrouw met pijn op de borst na kankerdiagnose

Een 73-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege misselijkheid, kortademigheid en acute pijn op de borst. Een paar dagen ervoor kreeg zij te horen dat zij waarschijnlijk uitgezaaide alvleesklierkanker heeft. Wat is uw diagnose?

Gebrek aan samenwerking remt inzet van AI in de zorg

Veel AI-toepassingen voor de zorg bereiken de werkvloer niet. Sara Ben Hmido onderzocht welke barrières implementatie in de weg staan en legt uit waarom samenwerking vanaf het begin cruciaal is. “Als AI-ontwikkelaar moet je vanaf het begin optrekken met zorgverleners.”

Casus: vrouw met symptomatisch galsteenlijden zonder cholecystitis

Een 41-jarige vrouw bezoekt de SEH vanwege buikpijn. Echografie van het abdomen toont een dunwandige galblaas gevuld met concrementen en verwijde galwegen. De radioloog concludeert dat er sprake is van choledocholithiasis zonder cholecystitis. Wat is uw beleid?

Voorkom aangeleerde hulpe­­loosheid: laat zorgprofessionals zelf met oplos­­singen komen

Als zorgprofessionals herhaaldelijk ervaren dat hun inbreng niets verandert, kunnen ze stoppen met meedenken. Kjeld Aij legt uit hoe kleine verbeteringen en meer invloed op de werkvloer aangeleerde hulpeloosheid kunnen voorkomen. “Er is bijna altijd enige invloed, hoe klein ook.”

Op het spoor van een intoxicatie

Volgens SEH-arts en toxicoloog Femke Gresnigt ontbreekt een intoxicatie nog te vaak in de differentiaaldiagnose. “Soms denken we daar pas aan als andere oorzaken zijn uitgesloten. Dan kan er al kostbare tijd verloren zijn gegaan.”

Casus: progressieve kortademigheid na embolisatie van een varicocele

Een 36-jarige man presenteert zich op de SEH met toenemende kortademigheid, hoesten, algehele malaise en koorts. Negen dagen ervoor heeft hij een endovasculaire embolisatie met cyanoacrylaat ondergaan vanwege een symptomatische varicocele. Wat is uw diagnose?

Meer halen uit bestaande medicijnen

Een verminderde nierfunctie betekende lange tijd dat pemetrexed geen behandeloptie was. Rob ter Heine en Nikki Bleijs-de Rouw onderzochten hoe dit toch veilig kan worden ingezet en lieten zien hoeveel winst te behalen valt met onderzoek naar bestaande geneesmiddelen.