DOQ

Casus: vrouw met eeltpitten op tenen na reis Suriname

Een 35-jarige vrouw is een week terug van een reis naar haar geboorteland Suriname. Zij heeft daar zowel de stad Paramaribo als de jungle en het strand bezocht. Bij navraag blijkt zij blootsvoets een strandwandeling te hebben gemaakt. Kort voor haar terugkeer naar Nederland ontdekt zij een aantal donkere eeltpitten aan de tenen. Deze huidafwijkingen zijn iets pijnlijk bij het lopen. Er is geen jeuk, er is geen uitvloed van pus.

Onderzoek

Bij lichamelijk onderzoek ziet u aan meerdere tenen bruine, vast aanvoelende 2-5 mm kleine noduli met een witte keratotische rand en een centrale zwarte crusta (zie afbeelding). De laesies zijn enigszins drukpijnlijk.

Behandeling

U verwijdert de afwijkingen onder lokale verdoving met de scherpe lepel, waarbij elke nodulus van onder gezien een cyste-achtige structuur lijkt te bevatten. U stuurt één van deze cystes op voor histopathologisch onderzoek.

De haematoxyline-eosine-kleuring toont de hier zichtbare afwijkingen:

Wat is de meest waarschijnlijke diagnose?

#gform_wrapper_172[data-form-index="0"].gform-theme,[data-parent-form="172_0"]{--gf-color-primary: #204ce5;--gf-color-primary-rgb: 32, 76, 229;--gf-color-primary-contrast: #fff;--gf-color-primary-contrast-rgb: 255, 255, 255;--gf-color-primary-darker: #001AB3;--gf-color-primary-lighter: #527EFF;--gf-color-secondary: #fff;--gf-color-secondary-rgb: 255, 255, 255;--gf-color-secondary-contrast: #112337;--gf-color-secondary-contrast-rgb: 17, 35, 55;--gf-color-secondary-darker:
 

Aanmelden

Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

De zorgverlener als verwonderaar

Steeds meer resultaten wijzen uit dat een goed contact tussen de zorgverlener, het kind en de ouders, veel leed kan voorkomen. Piet Leroy zet zich in voor pijn- en traumavrije zorg bij kinderen. “Ik spreek nooit over lastige ouders, wel over kwetsbare ouders.”

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”


0
Laat een reactie achterx
Lees ook: Aanmelden

Naar dit artikel »

Lees ook: Inloggen

Naar dit artikel »