Dr. Verdonk: ‘Omringd door experts verleggen we de grenzen van onze behandeling’

mm
Gerben Stolk
Redactioneel,
10 februari 2021

Energie en werkplezier krijgt MDL-arts dr. Robert Verdonk in belangrijke mate dankzij intensieve samenwerking met andere specialisten rondom een patiënt. “Soms merk ik dan ook dat we verder durven te gaan in onze behandeling dan vroeger”, zegt de arts uit het St. Antonius Ziekenhuis. Hij illustreert dit aan de hand van een vrouw die een complicatie kreeg na een alvleesklierkankeroperatie.

“Onze afdeling MDL levert basiszorg, specialistische zorg en heeft een aantal speerpunten: gebieden waar we extra inspanningen verrichten, een landelijke uitstraling hebben en een verschil proberen te maken”, vertelt MDL-arts dr. Robert Verdonk. “Het speerpunt waarbij ik betrokken ben, zijn hepatopancreato-biliaire ziekten, oftewel aandoeningen aan lever, galwegen en alvleesklier. Ik durf te stellen dat we hier in de afgelopen jaren een kwaliteitsverbetering hebben weten te bereiken dankzij de subspecialisatie van een aantal collega’s, wetenschappelijk onderzoek en samenwerking.”

MDL-arts dr. Robert Verdonk

Geconcentreerde behandelingen

Het gaat om samenwerking tussen MDL-specialisten, chirurgen, intensivisten, oncologen en radiologen, waarbij laatstgenoemden zowel diagnostiek als interventies doen. “Verder is er een goede samenwerking tussen ziekenhuizen in de regio Utrecht en Gelderland”, zegt hij. “Artsen uit verschillende medische centra kunnen bijvoorbeeld rondom dezelfde operatietafel staan. Om ervaring, kennis en kunde te vergroten, worden bepaalde behandelingen geconcentreerd in één ziekenhuis. Zo vinden de grote leverkankeroperaties plaats in het UMC Utrecht en doen we de alvleesklierkankeringrepen in het St. Antonius Ziekenhuis.”

“Na het maken van een goed plan, waaronder chemotherapie voorafgaand aan de operatie, besloten we haar toch te opereren”

Lastige locatie

Eens per week bespreken de betrokken specialisten alle patiënten met een hepatopancreato-biliaire ziekte uit de regio. Verdonk: “Enige tijd geleden bespraken we een patiënte met een tumor van de alvleesklier die moeilijk te opereren was, een tumor op een lastige locatie. Na het maken van een goed plan, waaronder chemotherapie voorafgaand aan de operatie, besloten we haar toch te opereren. Dat gebeurde in ons ziekenhuis, door chirurgen van het regionale team.”

“Wij hebben gekozen voor een combinatie van interventieradiologische ingrepen en stent-plaatsingen, ondersteund door medicatie en behandeling op intensive care”

Hockeyveld

“Zoals gebruikelijk na deze ingreep ging de patiënte vervolgens naar de intensive care. Helaas trad daar een complicatie op. Het was een complicatie die vaker voorkomt na deze operatie: er ontstond een trombose in de bloedvaten van het operatiegebied. Deze complicatie deed zich voor in het weekeinde, op een zondagochtend. Om de beste zorg te leveren, was er op dat moment behoefte aan een team van chirurgen, intensivisten, interventieradiologen en MDL-artsen. Een aantal specialisten had dienst en kon meteen aan de slag gaan, maar andere specialisten waren op dat moment niet aanwezig. Hun komst werd snel geregeld; een van hen kwam rechtstreeks van het hockeyveld naar de radiologieafdeling. Ja, iedereen was duidelijk doordrongen van de urgentie.”

Oplossen

Het was een flinke uitdaging om deze complicatie op te lossen, zegt Verdonk, want er is eigenlijk geen standaardbehandeling voor. “Wij hebben gekozen voor een combinatie van interventieradiologische ingrepen en stent-plaatsingen, ondersteund door medicatie en behandeling op intensive care.”

Energie en werkplezier

“Voor mij geldt dat ik extra energie en werkplezier krijg op momenten van intensieve samenwerking”, zegt de MDL-arts. “Het is misschien ook wel de reden dat ik me binnen de MDL heb toegelegd op hepatopancreato-biliaire ziekten. Daar wordt vaak veel samenwerking gevraagd.”

Grenzen verleggen

Verder merkt hij op dergelijke momenten dat hij nét iets meer durft dan het geval zou zijn zonder zoveel expertise om hem heen, en dat hij op deze manier meer patiënten kan helpen. “Je weet: ik sta met heel goede collega’s om me heen, dus mocht er een probleem ontstaan als gevolg van mijn behandeling, dan is de kans groot dat het samen kan worden opgelost”, zegt hij. “Bijvoorbeeld bij behandelingen met een endoscoop. Die gebruik je om een draintje te plaatsen in een vochtcollectie of abces. Maar tot hoever ga je als het een moeilijke plek is, zoals in de dunne darm of een galweg? Ik kan de grenzen van onze behandeling soms verleggen, omdat ik me bij wijze van spreken verzekerd weet van hulptroepen om me heen.”

“Het was spannend. Mevrouw scheerde langs de afgrond. Maar uiteindelijk is op die zondag alles goed verlopen”

Ontslagen

De patiënte met het probleem van de bloedtoevoer na alvleesklieroperatie is hem ook bijgebleven, omdat ze niet wisten of ze de complicatie zou overleven. Verdonk: “Het was spannend. Mevrouw scheerde langs de afgrond. Maar uiteindelijk is op die zondag alles goed verlopen, herstelde mevrouw goed van de ingreep en kon ze uit het ziekenhuis worden ontslagen.”

, , ,
Deel dit artikel