DOQ

MijnKliniek: specia­listische vaatzorg tussen 1e en 2e lijn

Behandel laagcomplexe vaatpatiënten niet in het ziekenhuis, maar op locatie bij de huisarts. Dat is de opzet van MijnKliniek in de regio Den Haag-Rotterdam. “Van alle patiënten die wij zien, verwijzen we nog maar 10% door naar het ziekenhuis. We vangen dus 90% van de verwijzingen van de huisarts op”, vertelt initiatiefnemer Paula de Ruiter. Zij is physician assistant (PA), gespecialiseerd in hart- en vaatziekten.

Ruim vijf jaar geleden begon De Ruiter met MijnKliniek, als antwoord op de grote vraagstukken in de zorg: de kosten lopen op, personeel wordt schaarser en de toestroom van patiënten neemt toe. “De verwachting is bijvoorbeeld dat hart- en vaatziekten de komende 20 jaar met 70% zullen toenemen. Daar kunnen we iets aan doen door laagcomplexe zorg anders te organiseren, namelijk met een sterke laag tussen huisarts en ziekenhuis. Dat maakt de zorg veel efficiënter.”

“Door laagcomplexe zorg anders te organiseren, met een sterke laag tussen huisarts en ziekenhuis, kunnen we veel efficiënter omgaan met personeel, tijd en budgetten”

Paula de Ruiter, initiatiefnemer van MijnKliniek

Breder doel

Met MijnKliniek heeft De Ruiter zo’n tussenlaag ingericht voor specialistische vaatzorg. Niet alleen als buffer tussen eerste en tweede lijn, maar ook met een breder doel: “Op deze manier kan de samenwerking tussen verschillende partijen rond de patiënt worden gecombineerd. Bijvoorbeeld partijen in het sociale domein die vanuit gemeenten betrokken zijn bij het welzijn van de patiënt. Die partijen kunnen hierin feilloos aansluiten.”

“We zijn gewoon met ons initiatief begonnen, op zaterdagochtenden bij een huisarts in Den Haag”

Steeds meer extramuraal

Voorheen werkte De Ruiter op verschillende afdelingen in een algemeen ziekenhuis. Later deed ze de masteropleiding tot physician assistant (PA) en specialiseerde zij zich in hart- en vaatziekten. Ze ervaarde destijds al dat zorg steeds meer extramuraal wordt geleverd. “Ik realiseerde me ook dat veranderingen nauwelijks mogelijk zijn binnen de bestaande zorgstructuur. We zijn gewoon met ons initiatief begonnen, op zaterdagochtenden bij een huisarts in Den Haag. Daar waren onder anderen enkele vaatchirurgen bij betrokken, die ook zagen dat we laagcomplexe zorg voor mensen met hart- en vaatziekten zo veel beter kunnen invullen. In het ziekenhuis kunnen zij zich dan meer richten op acute en complexe patiënten. En de druk op de ziekenhuiszorg neemt af.”

“Bij ons staat de patiënt binnen een half uur weer buiten met een volledig behandelplan”

Binnen een half uur

MijnKliniek heeft inmiddels zeven locaties bij huisartsen in het gebied tussen Wassenaar en Rotterdam. Het zorgaanbod betreft etalagebenen, aneurysma, veneuze aandoeningen, diabetes en vaatlijden, en preventief vaatonderzoek. De Ruiter legt uit: “Patiënten komen bij ons binnen via een verwijzing van de huisarts vanwege vermoeden van een vaatprobleem. Wij doen het onderzoek op locatie bij een huisarts, dus dicht bij de patiënt. In een ziekenhuis kan dit traject langere tijd duren, maar bij ons staat de patiënt binnen een half uur weer buiten met een volledig behandelplan. Dus ook voor de patiënt is dit veel efficiënter. Wij verzorgen voor de meeste patiënten zelf de behandeling en follow up. We sturen alleen patiënten door naar het ziekenhuis als de behandeling echt daar moet gebeuren. Dat betreft ongeveer 10% van de mensen die wij zien. We hebben dus een belangrijke filterfunctie.”

Lagere drempel en meer tijd

Patiënten zijn erg tevreden over deze werkwijze, ervaart De Ruiter. “De drempel is lager en er is meer tijd voor de patiënt. Wijzelf kunnen de zorg aan alle patiënten goed leveren, juist omdat we efficiënt werken en zorgtrajecten snel afhandelen. Voor deze groep patiënten werkt dit heel goed.” Als knelpunt noemt De Ruiter dat zij nog geen contracten kan afsluiten met zorgverzekeraars. De vergoeding is daarom 70%, de overige 30% neemt MijnKliniek voor haar rekening. Daarnaast wordt goede samenwerking soms belemmerd door het beleid van ziekenhuizen: “Samenwerking met individuele specialisten is geen probleem, maar vanuit het ziekenhuis kan de vrees bestaan voor verlies van inkomsten doordat er minder patiënten komen. Maar aan de andere kant kunnen ziekenhuizen in de toekomst niet alle zorg blijven leveren. Dus hoe dan ook, deze zorg gaat op den duur buiten het ziekenhuis plaatsvinden.”

“Wat wij doen is mogelijk voor 70% van de ziekenhuiszorg”

Ook andere gebieden

De Ruiter zou graag zien dat beter wordt gekeken naar mogelijkheden voor dit soort samenwerkingen. Want dat heeft voordelen voor de zorg en voor patiënten. “Ook huisartsen waarderen dit. Zij willen graag met ons samenwerken. Deze zorg is ook geschikt voor bijvoorbeeld interne geneeskunde, neurologische patiënten en wondzorg. “Wat wij doen is mogelijk voor 70% van de ziekenhuiszorg. Ik kan me goed voorstellen dat we op termijn voor verschillende gebieden een nieuwe laag in de zorg inrichten. Dan kunnen we veel efficiënter omgaan met personeel, tijd en budgetten.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: man met hematurie, mictieklachten en afwijkingen in de blaas

Een 66-jarige man bezoekt de polikliniek Urologie vanwege macroscopische hematurie en mictieklachten. Hij heeft al jaren een slappe straal en moeite met helemaal leegplassen. Ook moet hij één tot twee keer per nacht plassen. Wat is uw diagnose?

‘Elk specialisme moet op zoek naar zijn eigen fietshelm-project’

Marcel Aries combineert zijn werk als intensivist met een nieuwe rol als preventie-intensivist. Hij pleit ervoor dat iedere medisch specialist zich inzet voor preventie van vermijdbare aandoeningen en letsels. “Ik zie zoveel ellende die te voorkomen is.”

‘De Nutritheker’: medicatie­gebruik terug­dringen door verbete­ring van leefstijl

Rinske Pauw verruilde de ziekenhuisapotheek voor een praktijk waarin medicatie, voeding en leefstijl samenkomen. “Het heeft me altijd geboeid hoe je door preventie mensen gezond kunt houden, met zo min mogelijk medicatie.”

‘Dokter, hoe is het met mijn frame?’

Meer dan veertig jaar stond wielerarts Jos Benders midden in het peloton om acute medische zorg te verlenen. Nu hij het stokje overdraagt, blikt hij terug op een tijd vol mooie herinneringen én uitdagingen. “Ik was als eerste arts bij geletruidrager Fabian Cancellara.”

Patiënten positief over doorgebruik van thuis­medicatie in het ziekenhuis

In Rijnstate mogen patiënten hun thuismedicatie doorgebruiken tijdens een opname. Claudia Heijens vertelt wat dit oplevert. “We moeten niet voor 100% het proces willen controleren, maar ook dingen los durven laten.”

‘Claimende en eisende patiënten maken de werk­druk onhoudbaar’

Dermatoloog Annemie Galimont stopte met haar specialisatie ‘eczeem’. Het grensoverschrijdende gedrag waar ze mee te maken kreeg, werd haar te veel. “Jij hebt een weekendje getiktokt en komt míj vertellen hoe ik mijn werk moet doen?”

Nederlandse gezondheidszorg schiet tekort voor kwetsbare ouderen

Emiel Hoogendijk onderzocht hoe sociale isolatie en kwetsbaarheid elkaar versterken bij ouderen en geeft aanbevelingen voor aanpassingen in de gezondheidszorg die bijdragen aan ‘healthy ageing’. “De medische zorg en sociale zorg zouden beter geïntegreerd moeten worden.”

Casus: vrouw met jeukende getatoeëerde wenkbrauwen

Een 69-jarige vrouw met allergisch contacteczeem en hooikoorts bezoekt uw spreekuur vanwege jeuk en zwelling van haar getatoeëerde wenkbrauwen sinds een jaar. Behalve de zwelling ziet u ook een scherp begrensde, erythemateuze plaque en schilfering. Wat is uw diagnose?

Duurzame leefstijl­verbete­ring: ‘Begin met kleine stappen’

Waarom lukt het ons vaak niet om gezonder te leven, zelfs als we weten wat goed voor ons is? En hoe voorkomen we dat goede voornemens voortijdig stranden? In zijn boek laat psychiater Rogier Hoenders zien hoe zorgverleners hun patiënten én zichzelf op het juiste spoor kunnen zetten.

Een tweede leven voor niet-gebruikte geneesmiddelen

Jaarlijks wordt voor zeker 100 miljoen euro aan ongebruikte medicatie vernietigd. Doodzonde, vindt apotheker Bart van den Bemt. Zijn studies droegen bij aan een wijziging van de Europese wetgeving, waardoor heruitgifte onder voorwaarden mogelijk wordt.