DOQ

Ademtest moet diagnostiek bij CMI vergemakkelijken

De diagnostiek bij mensen met chronische maag-darmischemie (CMI) laat te wensen over. De ontwikkeling van een nieuwe test, een combinatie van ademanalyse en een calciumscore, moet de diagnostiek in de toekomst gemakkelijker maken en daardoor versnellen.

Heb je altijd buikpijn na het eten en val je af? Ben je bovendien op leeftijd en heb je een cardiovasculaire aandoening? Mogelijk lijd je aan chronische maag-darmischemie (ook wel chronische mesenteriale ischemie geheten). “Chronische maag-darmischemie, kortweg CMI, ontstaat als gevolg van zuurstoftekort door een vernauwing in een van de bloedvaten van het maag-darmkanaal: de maag-leverslagader, de bovenste of de onderste darmslagader”, legt Desirée Leemreis-van Noord uit. Zij is MDL-arts in het Franciscus Gasthuis & Vlietland dat samen met het Erasmus MC sinds 2021 het topklinisch expertisecentrum Maagdarm Ischemie Centrum Rotterdam vormt. “De ischemie veroorzaakt buikpijn na het eten. Hierdoor durven de patiënten niet meer te eten met als resultaat een afname van het lichaamsgewicht. De vernauwing in het bloedvat is doorgaans het gevolg van atherosclerose.”

“CMI komt bijna even vaak voor als de ziekte van Crohn, een aandoening die veel bekender is”

MDL-arts Desirée Leemreis-van Noord

Zeldzaam

CMI is een relatief zeldzame aandoening; de prevalentie bedraagt 9,2 per 100.000. “Daarmee komt CMI bijna even vaak voor als de ziekte van Crohn, een aandoening die veel bekender is”, merkt Leemreis-van Noord op. “Overigens denken wij dat de werkelijke prevalentie van CMI hoger is maar dat veel diagnoses worden

 

Aanmelden

Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”

‘Niet behandelen is ook een optie’

Existentieel behandelen gaat ervan uit dat een patiënt pas een weloverwogen beslissing kan maken als hij álle gevolgen kent. Tatjana Seute onderzoekt hoe dit het beste ingezet kan worden in de praktijk. “Het is belangrijk dat je als arts weet wie je tegenover je hebt.”


0
Laat een reactie achterx
Lees ook: Aanmelden

Naar dit artikel »

Lees ook: Inloggen

Naar dit artikel »