DOQ

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

In de complexe omgeving van de Intensive Care (IC) zijn effectieve communicatie en besluitvorming essentieel. Onlangs voltooide Aranka Akkermans, onderzoeker en teamleider aan het Grafisch Lyceum Utrecht, haar promotieonderzoek naar de besluitvormende gesprekken tussen artsen en familieleden van IC-patiënten. Vooral het inspelen op de communicatiewensen van familieleden kan beter, vertelt ze. En daar zijn concrete mogelijkheden voor.

Met haar achtergrond in communicatie en Nederlands, raakte Akkermans via het FamICom-project betrokken bij medische communicatie. Dit project, geleid door Mirjam de Vos van het Amsterdam UMC, richt zich op familiecommunicatie in medische contexten. Akkermans analyseerde 150 audio-opnames van formele gesprekken op diverse IC-afdelingen, inclusief neonatologie en kinder-IC, en kreeg inzicht in de complexiteit van de communicatie tussen artsen en naasten van patiënten.

“Geef in ieder geval niet te veel informatie in één keer, maar hak het gesprek in gestructureerde stukjes”

Onderzoeker Aranka Akkermans

Wat zijn de belangrijkste bevindingen van je onderzoek?

Veel gaat goed, dat wil ik benadrukken: artsen kiezen zorgvuldig hun woorden, communiceren zo begrijpelijk mogelijk en doen erg hun best om de familie te betrekken. Desondanks is de daadwerkelijke interactie met de naasten vaak beperkt. Dat komt voornamelijk doordat de artsen intuïtief zelf invullen hoe de naasten betrokken willen worden. Dat is eigenlijk een paternalistische aanpak, vermengd met een gezamenlijke benadering.

 

Aanmelden

Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”

‘Niet behandelen is ook een optie’

Existentieel behandelen gaat ervan uit dat een patiënt pas een weloverwogen beslissing kan maken als hij álle gevolgen kent. Tatjana Seute onderzoekt hoe dit het beste ingezet kan worden in de praktijk. “Het is belangrijk dat je als arts weet wie je tegenover je hebt.”

Casus: patiënt met gehoor­vermindering

Uw patiënt klaagt over gehoorvermindering rechts, die steeds hinderlijker wordt. Er zijn geen klachten van oorsuizen of duizeligheid. Als kind, weet hij te vertellen, is hij wel eens aan de oren geopereerd in zijn jeugd. Wat is uw diagnose?


0
Laat een reactie achterx
Lees ook: Aanmelden

Naar dit artikel »

Lees ook: Inloggen

Naar dit artikel »