DOQ

‘Persoonlijke informatie over preven­tie werkt beter’

Tamara Aipassa, cardioloog in het Zuyderland Medisch Centrum, lanceerde een website met medische informatie over hartklachten en preventie voor haar eigen patiënten als aanvulling op haar polikliniek. “Het geven van informatie werkt beter als er een vertrouwd gezicht boven staat.”

Tamara Aipassa, cardioloog in het Zuyderland Medisch Centrum, leed aan wat zij noemt ‘een motivatie-issue’. “Als interventiecardioloog was ik een patiënt aan het dotteren. Maar ik wist zeker dat ik hem zou terugzien als hij zijn leefstijl niet zou veranderen. Het voelde als dweilen met de kraan open.” Ze zette haar werk als interventiecardioloog een jaar in de ijskast voor een sabbatical en volgende een opleiding als leefstijlcoach. Daar leerde ze op een andere manier kijken naar patiëntcommunicatie, leefstijl en preventie.

“Hoe vaker patiënten dezelfde informatie krijgen, des te beter blijft die hangen”

Cardioloog Tamara Aipassa

Hartverslag

Aipassa besloot de website Hartverslag op te richten. In eerste instantie verscheen daarop de informatie die zij geeft tijdens poligesprekken. “Ik merkte dat patiënten me vaak terugbellen met vragen die ik eerder heb beantwoord. Dat is logisch als je bedenkt dat mensen in de spreekkamer 80% van de medische informatie niet goed onthouden”, zegt Aipassa. “Ze vinden het spannend, hebben stress, en de klok tikt. Op de website kunnen ze de gegeven uitleg nog eens rustig teruglezen.” Het principe werkt ook andersom: patiënten hebben vaak de informatie op de website al gelezen voor ze op de poli komen. “Hoe vaker ze dezelfde informatie krijgen, des te beter blijft die hangen.”

Thuisarts

De meeste informatie op haar website is ook in een andere vorm terug te lezen op websites van de Hartstichting of Thuisarts. Toch merkt Aipassa dat er behoefte is aan een manier waarop patiënten ‘haar’ informatie kunnen teruglezen. “Mijn informatie is niet per se beter, maar de relatie tussen patiënt en arts is waardevol. Als mijn hoofd op een website staat, geeft dat meer vertrouwen.”

“Mijn informatie is niet per se beter, maar de relatie tussen patiënt en arts is waardevol”

Preventie

Hartverslag zorgde gaandeweg voor aanknopingspunten in de spreekkamer op het gebied van preventie, zoals challenges om meer te bewegen. Die persoonlijke aanpak lijkt te werken, legt Aipassa uit. “Veel patiënten hebben mijn website al gezien voor ze bij me komen. Dan weet ik dat ze leefstijl belangrijk vinden en kan ik me daar tijdens het gesprek op de poli meer op richten, zonder er veel moeite voor te hoeven doen.”

Gedragsverandering

Aipassa denkt dat voor preventie in de spreekkamer een andere manier van communiceren nodig is dan artsen tijdens hun opleiding leren, meer gericht op gedragsverandering. “Hoe kun je er in een poligesprek van tien minuten voor zorgen dat een patiënt de rest van het jaar zijn of haar leven omgooit? Daar is intrinsieke motivatie voor nodig”, aldus Aipassa. “De patiënt moet van binnenuit voelen dat er iets moet veranderen; dat hij niet meer kan voetballen met zijn kleinkinderen, die lange camperreis niet meer kan maken, of niet meer naar de winkel kan wandelen. Daar zijn wij als arts niet voor opgeleid.”

“De sleutel is het patiënten zo makkelijk mogelijk te maken om hun leefstijl aan te passen”

Zo concreet mogelijk

Aipassa wil haar collega’s daarom meegeven in te zetten op de arts-patiëntrelatie als het gaat om implementeren van preventie in hun praktijk. “Patiënten vertellen me vaak dat ze het gevoel hebben in het ziekenhuis als nummers te worden gezien. Kijk dus wat je in je eigen vakgroep kunt doen om te zorgen dat je als arts een gezicht krijgt voor je patiënten. Denk aan zelf inspreken van filmpjes in de wachtkamer, een website of gepersonaliseerde folders.” Daarnaast is het zaak de leefstijladviezen in de spreekkamer zo concreet mogelijk te maken. “We geven patiënten te veel algemene adviezen, zoals ‘ga gezonder eten’. Maar je kan ook een receptenfolder meegeven. De sleutel is het patiënten zo makkelijk mogelijk te maken om hun leefstijl aan te passen.”

Samenwerking opzoeken

De hoop van Aipassa is dat preventie in de toekomst door het hele zorglandschap wordt gedragen. “Al het nodige bewijs voor preventie ligt op tafel, nu de implementatie nog. Ik hoop dat dat de komende tijd gaat gebeuren, maar zie dat veel collega’s niet weten hoe ze het moeten aanpakken.” Volgens haar moet de politiek meer financiële middelen beschikbaar stellen voor bewezen interventies op het gebied van preventie. “Dit is niet alleen een taak voor de eerste lijn. De hele zorg moet preventie toepassen in de eigen praktijk én de samenwerking opzoeken.”

De website van Tamara Aipassa: www.hartverslag.nl

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

De zorgverlener als verwonderaar

Steeds meer resultaten wijzen uit dat een goed contact tussen de zorgverlener, het kind en de ouders, veel leed kan voorkomen. Piet Leroy zet zich in voor pijn- en traumavrije zorg bij kinderen. “Ik spreek nooit over lastige ouders, wel over kwetsbare ouders.”

Aandacht voor sterven

Rozemarijn van Bruchem-Visser pleit voor meer aandacht voor het stervensproces van de patiënt vanuit de zorgverlener. “Het ontbreekt vaak aan kennis over de praktische aspecten. Dat maakt het lastig om het gesprek te openen voor veel zorgverleners.”

Taalbarrière en geen tolk? Geen passende zorg

“Sinds het ministerie van VWS in 2012 de subsidie voor landelijke tolkendiensten stopte zien we veel onwenselijke situaties. Zo kunnen we geen passende zorg bieden”, vertelt jeugdarts Petra de Jong. Ze zet zich in voor de campagne ‘Tolken terug in de zorg, alstublieft’.

Casus: man met veranderd defatiepatroon, krampen en borborygmi

Een man wordt gestuurd in verband met een veranderd defecatiepatroon, met krampen en borborygmi. Er is geen bloedverlies. De eetlust is normaal en er is geen gewichtsverlies. Wat is uw diagnose?

Een dokter is geen monteur

Pieter Barnhoorn pleit voor bezielde en bezielende zorg, waarbij contact met de patiënt centraal staat. Zijn visie overstijgt het traditionele biomedische model: “Waarom moet alles efficiënt en onpersoonlijk? Dat is toch niet de reden waarom mensen de zorg in gaan?”

Casus: patiënt met veel jeuk

U ziet een zestienjarige patiënte met veel jeuk en een blanco voorgeschiedenis. Patiënte krijgt een corticosteroïd van de huisarts, maar dat helpt niet. Wat is uw diagnose?

Voer een open gesprek na diagnose dementie

Judith Meijers wil standaard een open gesprek over wensen en grenzen met mensen die net de diagnose dementie hebben gekregen. “Zorgprofessionals die deze gesprekken voeren, vertelden dat ze meer voldoening uit hun werk halen.”

Casus: man met bloedverlies per anum

Een man van 67 jaar komt omdat hij helder rood bloedverlies per anum heeft. Er zijn geen andere klachten, de eetlust is goed, hij is niet afgevallen. De familie anamnese is niet bijdragend. Wat is uw diagnose?

Familie­gesprekken op de IC: zo kan het morgen beter

Artsen kunnen familieleden van IC-patiënten beter betrekken als ze inspelen op hun wensen, concludeerde Aranka Akkermans. Hiervoor geeft ze concrete handvatten. “Artsen vullen intuïtief zelf in hoe de naasten betrokken willen worden.”

‘Practice what you preach’

Huisarts Chris Otten geeft praktische tips om leefstijl en preventie meer aandacht in de spreekkamer te geven. Wat werkt en wat beslist niet? “Ik máák tijd voor een leefstijlgesprek. Desnoods laat ik er mijn spreekuur voor uitlopen.”


0
Laat een reactie achterx