Prof. dr. Mulders: ‘Ze begeleidt zichzelf als vanouds op de piano tijdens het zingen’

mm
Gerben Stolk
Redactioneel,
11 november 2019

De mens achter de patiënt leren kennen. Prof. dr. Peter Mulders werd daar op een wel heel bijzondere manier toe in staat gesteld toen een te opereren vrouw een cd aan hem gaf. Daarop is zij te horen als operazangers. “Ik heb deze patiënt nog altijd op mijn netvlies staan”, zegt de hoogleraar en het afdelingshoofd Urologie aan het Radboudumc, tevens voorzitter van het Centrum van de Oncologie in Nijmegen.

“Jaarlijks wordt in ons land ongeveer 3.000 keer de diagnose ‘nierkanker’ gesteld. Om nog onbekende reden is het aantal mannelijke patiënten twee keer zo groot als de hoeveelheid vrouwen met deze ziekte. De patiënt aan wie ik een speciale herinnering bewaar, is een vrouw.”

Uroloog prof. dr. Peters Mulders
(Bron foto: Radboudumc)

Alarmsymptoom

“Zij was 74 jaar toen ik haar voor het eerst zag”, vertelt Mulders. “Ze voelde zich al een tijd moe. Nadat de vrouw een keer bloed had geplast, was ze naar de huisarts gegaan, want ze zag dit terecht als een alarmsymptoom. Dikwijls hangt het samen met blaaskanker, maar deze vrouw had nierkanker, zo bleek bij de uroloog naar wie zij was verwezen door de huisarts. Bovendien had de tumor zich via een bloedvat uitgebreid naar de holle ader.”

Groot en risicovol

“Voor de operatie van een dergelijke patiënt heb je specifieke faciliteiten nodig. Per minuut stroomt zeven liter bloed door de holle ader. Het is de kunst de holle ader ‘onder controle te krijgen’ om hem te kunnen openen, vervolgens de uitbreiding van de niertumor te verwijderen en daarna de holle ader weer te sluiten. Dat is een grote en risicovolle operatie. Als arts vertel je aan de patiënt dat de kans bestaat dat hij de ingreep niet overleeft. Maar als je niet opereert, is er eveneens een overlijdensrisico, op korte termijn zelfs, vanwege uitbreiding van de tumor naar het hart, of omdat de patiënt longembolieën kan krijgen.

Niet elk ziekenhuis beschikt over de benodigde operatiefaciliteiten. Dat gold ook voor het ziekenhuis waar de diagnose was gesteld, in het noorden van het land. Daarom werd mevrouw naar ons verwezen. Wij voeren deze operatie regelmatig uit.”

‘Ze was vroeger professioneel operazangeres geweest. Al met al een indrukwekkende dame’

Indrukwekkend

“Tijdens de eerste besprekingen kreeg ik al snel de complete mens achter de patiënt te zien. Mevrouw vertelde vol elan over haar drie dochters en de kleinkinderen. Ze liet me ook weten vroeger professioneel operazangeres te zijn geweest in Duitsland. Ik ontving zelfs een cd. Al met al had ik te maken met een indrukwekkende dame. Alleen al aan het praten kon ik merken dat zij een bijzondere stem had.”

Geslaagde operatie

“En toen brak het moment aan waarop zij de operatie zou ingaan. Mevrouw en ons behandelteam deden dat dus in de wetenschap dat er een klein risico was op het losschieten van de uitstulping van de holle ader, iets wat niet is te verenigen met het leven. Maar gelukkig verliep de operatie goed: we verwijderden de tumor, die zich in de holle ader helemaal had verspreid van links naar rechts. Met het blote oog was geen tumorweefsel meer te zien. De patholoog bevestigde onze waarneming. De patiënt voelde zich al snel goed en mocht na een week naar huis.”


‘Zó dankbaar, zó opgelucht. Dat maak je als arts lang niet altijd mee’

Opgelucht

“Ieder mens is anders en iedereen toont zijn dankbaarheid logischerwijs op een andere manier, maar de reactie van de patiënt en haar dochters zal me altijd bijblijven. Zó dankbaar, zó opgelucht. Dat maak je als arts lang niet altijd mee. Dat mevrouw tevreden was en ook nog altijd een bijzondere band voelt, blijkt eveneens uit de driemaandelijkse controles bij ons in de polikliniek. Voor de controles zou ze gewoon naar het ziekenhuis in haar eigen regio kunnen gaan, maar ze wil graag het Radboudumc blijven bezoeken.”

Meer energie

“Bij de helft van de patiënten keert de ziekte terug na deze operatie. Vaak is hun lichamelijke conditie ook minder goed dan voorheen. Bij deze patiënt is van dit alles geen sprake. Tijdens de controles vertelt zij ons dat ze meer energie heeft na de verwijdering van de tumor, dat ze midden in het leven staat, veel activiteiten onderneemt met haar kleinkinderen en bijvoorbeeld als vanouds zichzelf op de piano begeleidt tijdens het zingen.

Als arts werk je intensief samen met de patiënt. Goede interactie is essentieel. Deze vrouw is een prachtvoorbeeld van hoe dat eruit kan zien.”

, , ,
Deel dit artikel