DOQ

Subtypering diabetes type 2 in opkomst

“Even wat positiviteit recht in je bakkes!”, met deze woorden begint huisarts Sebastiaan van Beek zijn presentatie van een casus op LinkedIn.1 Positief is deze beschrijving van de enorme gezondheidsverbetering van een diabetespatiënt zeker. In amper drie maanden tijd daalt het HbA1c van 121 naar 46 en normaliseert de niet-nuchtere bloedglucosewaarde van 30 naar 5,8.

Wat is hier aan de hand? De betreffende patiënt gooide radicaal het roer om en ging zwemmen, gestructureerd eten en flink wandelen. Voor DOQ.nl reageert Jaap Kroon, stafarts diabetes bij eerstelijnszorgorganisatie PoZoB in Veldhoven, op deze casus: “Ik vroeg me meteen af of ik deze enorme verbetering kan verklaren vanuit de oorzaak van diabetes type 2. Ik verwacht dat deze patiënt een te hoge BMI en buikomvang had. Bij deze mensen is insulineresistentie meestal een van de belangrijkste factoren die een rol spelen. Als je dan abrupt je overmatige intake van koolhydraten, bijvoorbeeld via frisdranken, sterk vermindert, dan kun je zo’n sterke daling van je glucosegehalte in het bloed halen.”

“De discussie gaat er vooral over of je de patiënten bij diagnose in vijf groepen moet indelen of dat een indeling in de twee belangrijkste volstaat”

Stafarts diabetes Jaap Kroon

Subtypes

Kroon maakt zich sterk voor subtypering van diabetes, niet elke patiënt heeft de ziekte immers om dezelfde reden. Klassiek is het verschil tussen diabetes type 1 en type 2. In 2018 publiceerde een groep Scandinavische onderzoekers hun analyse van een cohort nieuw gediagnosticeerde patiënten.2

Ze ontdekten vijf clusters in deze groep:

  1. Ernstige auto-immuun diabetes
    Mensen met type 1 diabetes of latente auto-immuun diabetes in adult (LADA). (Ongeveer 6% van de mensen met de diagnose diabetes type 2 valt bij nader inzien toch in dit cluster).
  2. Ernstige insuline-afhankelijke diabetes
    Mensen met een hoog HbA1c, verstoorde insuline secretie, matige insuline resistentie en de hoogste incidentie van retinopathie.
  3. Ernstige insulineresistente diabetes
    Mensen gekenmerkt door obesitas, ernstige insulineresistentie en de hoogste incidentie van nefropathie.
  4. Milde obesitas-gerelateerde diabetes
    Obese patiënten die op relatief jonge leeftijd diabetes krijgen.
  5. Milde leeftijd-gerelateerde diabetes
    Gekenmerkt door de hogere leeftijd bij diagnose.

Deze Scandinavische indeling krijgt sinds de publicatie veel aandacht. Kroon: “Ook onderzoekers in andere landen vinden deze clusters in hun patiëntenpopulatie terug. De discussie gaat er vooral over of je de patiënten bij diagnose inderdaad in vijf groepen moet indelen of dat een indeling in de twee belangrijkste volstaat: diabetes met insulinedeficiëntie of insulineresistentie.”

Diagnostisch schema

Kroon en zijn collega’s werken aan een diagnostisch schema dat helpt bij het differentiëren tussen de belangrijkste groepen. “We stellen voor om dit te doen op basis van een combinatie van gegevens: de nuchtere insuline/C-peptide en glucosewaarde, het HbA1c, de BMI, de buikomvang en bij mensen met een BMI <25/27 de bepaling van antistoffen die op diabetes type 1 wijzen. Met deze gegevens kun je een aardige inschatting maken van wat er aan de hand is, welke factoren een oorzakelijke rol spelen en wat je vervolgens voor de patiënt kunt doen.”

“Gewicht verlies je vooral met gezonde voeding met minder calorieën dan je nodig hebt. Op gewicht blijven bereik je door voldoende te bewegen”

Insulinedeficiëntie

Mensen die in de categorie insulinedeficiëntie vallen, hebben vaak van begin af aan baat bij insulinetherapie. “Zowel artsen als patiënten zien insuline nog als laatste redmiddel, maar met de nieuwe indeling kun je inzichtelijk maken dat er een tekort aan insuline is en dat insulinetherapie dus de beste keuze is.”
Terug naar de casus. Kroon vermoedt dat de patiënt in de groep met insulineresistente mensen valt. Voor alle mensen met diabetes geldt dat een goede leefstijl helpt, maar de insulineresistente groep heeft er het meeste baat bij. “Een enkele patiënt lukt het om zelfstandig de leefstijl te verbeteren, maar de meeste mensen hebben hier hulp bij nodig, bijvoorbeeld via een leefstijlprogramma.” Kroon heeft hierbij nog enkele tips die volgen uit wetenschappelijk onderzoek: “Gewicht verlies je vooral met gezonde voeding met minder calorieën dan je nodig hebt. Op gewicht blijven bereik je door voldoende te bewegen. Van de mensen die 15 kg afvallen, raakt 90% de diabetes kwijt. Van hen die op gewicht blijven, krijgt vrijwel niemand de ziekte terug.”

Referenties:

  1. www.linkedin.com/posts/sebastiaan-van-beek-99181b224_huisartsen-praktijkondersteuners-diabetes-activity-7039987625692135425-NbL3/
  2. Ahlqvist E, Storm P, Käräjämäki A, et al. Novel subgroups of adult-onset diabetes and their association with outcomes: a data-driven cluster analysis of six variables. Lancet Diabetes Endocrinol. 2018 May;6(5):361-369. 
Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Bewegingsgerichte zorg stimuleert zelfredzaamheid van patiënten

Bewegingsgerichte zorg kan helpen functieverlies tijdens ziekenhuisopname te beperken, vertellen Selma Kok en Fabienne van der Meulen. Dit leidt tot onder andere kortere opnames. Samen vertellen ze over het belang van bewegingsgerichte zorg.

Zorgverleners slaan handen ineen tegen handel in recept­medicatie

Een nieuw protocol helpt voorschrijvers om handel van receptmedicatie bij kwetsbare groepen tegen te gaan. Marleen Horsting en Lennart Wasmoeth lichten de achtergrond hiervan toe. “Op straat wordt pregabaline ook wel ‘madame courage’ genoemd.”

‘Er is zoveel ervarings­kennis onder genees­kunde­student­en, zonde om die niet te gebruiken’

Geneeskundestudenten met een chronische ziekte hebben ervaring als patiënt en weten hoe het is om met een aandoening te leven. Het programma ‘Medische dubbeltalenten’ zet die ervaringskennis in het onderwijs in. Dubbeltalent Soete Meertens vertelt.

Chronische pijn anders bekeken

Oud-huisarts Henk van der Veen stelt dat chronische pijn niet onverklaarbaar is, maar verkeerd wordt beoordeeld. “Patiënten kunnen hun pijn meestal heel precies aanwijzen. Maar artsen doen daar te weinig mee.”

Casus: aanhoudende benauwd­heid ondanks inhalatie­medicatie

Een 32-jarige vrouw met astma vanaf de kinderleeftijd wordt verwezen naar de longarts vanwege persisterende benauwdheid en een drukkend gevoel op de borst, ondanks stapsgewijze ophoging van de inhalatiemedicatie. Wat is uw diagnose?

‘In Bloesem werken onderzoekers uit de wijk en van de universiteit nauw samen’

Onderzoek in aandachtswijken is vaak complex, mede doordat bewoners amper worden bereikt. In project Bloesem in de Haagse wijk Moerwijk doen ze het anders, vertelt Nienke Slagboom. “Hier maken bewoners zelf deel uit van het onderzoeksteam.”

Casus: man wordt wakker met knijpend gevoel op de borst

Een 55-jarige man wordt ’s ochtends wakker met een knijpend gevoel op de borst. Zes weken geleden heeft hij COVID-19 gehad. Ook is hij in het verleden behandeld met nivolumab vanwege een niet-kleincellig longcarcinoom. Wat is uw diagnose?

Als de arts nep blijkt: medische misleiding met deepfakes

Steeds vaker duiken deepfakevideo’s op waarin artsen medicijnen aanprijzen. Leonie Hulstein noemt dit een zorgwekkende ontwikkeling. “Dit gaat over gezondheid. Dat maakt het gevaarlijker dan andere vormen van nepcontent.”

Medicatie belangrijke oorzaak van bezoek aan de spoedeisende hulp

Bij 17% van de SEH-bezoeken zonder opname speelt medicatie een rol, en meer dan een derde daarvan is vermijdbaar, zo vertelt Rehana Rahman. “De herkenning van deze bezoeken zou verbeteren als er een apotheker zou meekijken op de SEH.”

Casus: schoonmaker met branderige huiduitslag

Een 46-jarige schoonmaker van Iraakse afkomst heeft sinds ruim één jaar last van een branderige, jeukende huiduitslag op vooral zijn armen en benen. Eerdere antimycotische behandelingen hebben geen effect gehad. Wat is uw diagnose?