DOQ

Boek over veilige sedatie toepassen op de SEH moet angst wegnemen

Maar liefst 300 pagina’s telt het boek dat vier SEH-artsen schreven over sedatie op de SEH. Welke middelen zijn er en hoe werken ze? Welke bijwerkingen kunnen optreden en wat moet je dan doen? Dit zijn enkele onderwerpen die aan bod komen. Het boek is bedoeld als naslagwerk en als cursusmateriaal, vertelt SEH-arts en auteur Mischa Veen van het Haaglanden MC. “Uniek is dat de informatie in het boek ook gericht is op het voorkomen van traumatische ervaringen voor patiënten.”

Samen met HMC-collega Daniëlle van Winden, Douwe Rijpsma (Rijnstate Ziekenhuis) en Rebekka Veugelers (Admiraal de Ruyter Ziekenhuis) deed Mischa Veen literatuuronderzoek en bundelde de kennis en ervaringen die de afgelopen jaren met sedatie op de SEH zijn opgedaan. “Ruim tien jaar geleden kwam de laatste richtlijn uit”, vertelt hij. “Er zou toen veel gehandhaafd worden door de inspectie. Daarom is vanuit de branchevereniging NVSHA een cursus ontwikkeld over hoe je die richtlijn goed kunt toepassen. Later hebben we vanuit de sectie Procedurele Sedatie en Analgesie, waar wij alle vier inzitten, een cursus specifiek over sedatie bij kinderen gemaakt. Die twee zijn nu samengevoegd in één cursus. Die is in Nederland inmiddels verplicht in de opleiding tot SEH-arts.”

Hoewel ze dus al jaren lesgeven over sedatie op de SEH, was de informatie niet op één plek te vinden, stelt Van Winden. “Daarom hebben we dit handboek gemaakt. Sedatie op de SEH is iets heel anders dan anesthesie zoals dat bij reguliere operaties kan worden toegepast. Het zijn andere patiënten, andere omstandigheden en een andere dosering. We gaan in op de bij sedatie gebruikte middelen, de bijwerkingen ervan enzovoorts.”

“Het besef is er meer en meer dat het niet altijd goed is hoe vroeger met sedatie om werd gegaan”

SEH-arts Mischa Veen

Angst en trauma

Het boek is gericht op medische professionals. Maar volgens Veen is het unieke eraan dat het ook gericht is op het voorkomen van traumatische ervaringen bij patiënten. “Het besef is er meer en meer dat het niet altijd goed is hoe vroeger met sedatie om werd gegaan. Toen werd gedacht dat de pijn van bijvoorbeeld een schouder terugzetten in de kom maar zo kort duurde, dat je daar beter even doorheen kon dan verdoving toe te passen. Maar een behandeling op de SEH kan voor een patiënt heel pijnlijk of beangstigend zijn. Even een kort slaapmiddel toedienen kan dan traumatische ervaringen voorkomen.” De angst voor het ene trauma (de pijn van de handeling) wordt dan afgewogen tegen de angst voor het andere trauma (bijvoorbeeld de pijn van de naald van het infuus om de sedatie toe te passen). Bij mensen met erge angst, kinderen of mensen met een beperking kunnen eventueel nog iets als neusspray, verdovende zalf of pijnstillende pleisters worden gebruikt om de pijn van de naald te verminderen. Veen: “Er zijn ondersteunende middelen die tegen sedatie aanhangen. Dat is ook goed om te weten, je wil mensen immers zonder dwang behandelen.”

“Sommige artsen werken niet veel met sedatie en kunnen nu snel een hoofdstuk erbij pakken over een bepaald middel”

SEH-arts Daniëlle van Winden

Training

Daarom leert de cursus ook om in te schatten of patiënten in aanmerking komen voor sedatie en te screenen op risico’s. Voor een patiënt die een langdurige behandeling moet ondergaan, is sedatie op de SEH met de daar gebruikte dosering bijvoorbeeld niet geschikt. Ook wordt er gekeken naar de risico’s op bijwerkingen. “Doordat kennis ontbrak was er bij sommige SEH-artsen angst om sedatie toe te passen. Sommige artsen werken niet veel met sedatie en kunnen nu snel een hoofdstuk erbij pakken over een bepaald middel en zich zo goed voorbereiden”, zegt Van Winden. “In de trainingsscenario’s kunnen de SEH-artsen daarmee oefenen, dan moet een patiënt bijvoorbeeld overgeven of hij stopt met ademhalen. In het boek staat hoe je dat moet oplossen en in de cursus oefenen we daarmee”, vult Veen aan.

“Het is zo geschreven dat zoveel mogelijk info blijft hangen”

SEH-arts Mischa Veen

Ezelsbruggetjes

Een naslagwerk én cursusmateriaal dus. “Dat laatste is een beetje geëscaleerd, het is 300 pagina’s geworden”, grinnikt Veen. Maar het boek bevat volgens SEH-arts Van Winden veel plaatjes en is heel begrijpelijk geschreven. “Daarmee is het niet enorm pittig cursusmateriaal.” Elk hoofdstuk begint met een dilemma of een casus en aan het einde wordt er een oplossing gegeven. Ook zijn er meerkeuzevragen. Veen: “Het is zo geschreven dat zoveel mogelijk info blijft hangen. We hebben de afgelopen tien jaar veel ezelsbruggetjes ontwikkeld om bepaalde stappen of procedures te onthouden. Die worden nu in veel SEH’s gebruikt. Neem die unieke illustratie op de voorkant van het boek, van een soort Mexicaanse één. Dat verwijst naar ‘el uno’, een ezelsbruggetje om de luchtweg te screenen. Zo staan er meer bijzondere illustraties en handige ezelsbruggetjes in het boek.”

De auteurs streven ernaar dat er overal op dezelfde manier gewerkt wordt bij het benaderen van de patiënt, bij het inrichten van de ruimte, gebruik van ontslagcriteria, enzovoorts. “Op SEH’s worden nu verschillende middelen gebruikt. Het is goed om een breed palet te hebben en ook te oefenen met dat middel dat in jouw SEH niet vaak wordt gebruikt. Ons boek leert wat wanneer het beste kan worden toegepast. We hebben er met onze co-auteurs en vele meelezers hard aan gewerkt om te zorgen dat er door dit cursusmateriaal structuur komt als het gaat om de toepassing van sedatie op SEH’s.”

Meer weten? ‘A practical guide to safe procedural sedation and analgesia in the emergency department’ is te bestellen via spoedzorg.onderwijs@icloud.com

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Waarom praten over wat écht telt eerder moet beginnen

In de palliatieve fase ervaren patiënten met gevorderde kanker vaak minder keuzevrijheid dan artsen denken, blijkt uit promotieonderzoek van Daisy Ermers. Gesprekken over wat voor patiënten echt belangrijk is, komen vaak laat op gang.

Weg met de dokter: de positieve werking van natuur op gezondheid

Contact met de natuur kan stress verminderen en het welzijn verbeteren, vertelt huisarts Pim van den Dungen. Een ervaring die hij graag wil delen met andere zorgverleners. Ook in de spreekkamer ziet hij kansen voor natuur in de zorg.

Casus: man met verlies van intimiteit na prostaatkankerbehandeling

Een 58-jarige man komt bij de medisch seksuoloog vanwege verlies van intimiteit na prostaatkankerbehandeling. Sildenafil heeft een matig effect gehad en de voorgeschreven vacuümpomp gebruikt hij niet. Wat is het meest aangewezen beleid?

Tegenwicht bieden zonder te schreeuwen

Veel adviezen over keel, neus en oren worden al generaties lang doorgegeven, vaak zonder dat ze kloppen. KNO-arts Veronique van den Heuvel maakt korte uitlegvideo’s op social media. Niet om met het vingertje te wijzen, maar om houvast te bieden bij alledaagse klachten.

Casus: vrouw met pijn bij vrijen na de overgang

Een 52-jarige, postmenopauzale vrouw ervaart sinds anderhalf jaar pijn bij het vrijen. Ook heeft ze afnemende seksuele verlangens, wat leidt tot spanningen in de relatie met haar man. Ze heeft nog steeds behoefte aan intimiteit. Wat is uw beleid?

Het vak is prachtig, de randvoorwaarden knellen

De bevlogenheid onder artsen is groot, blijkt uit de Loopbaanmonitor Medisch Specialisten 2024. Tegelijkertijd neemt de ontevredenheid over werkdruk toe. Volgens Kirsten Dabekaussen, voorzitter van De Jonge Specialist, is dat geen tegenstelling, maar een spanningsveld.

Tactvol medicatieadvies geven bij laag­geletterdheid

Moeite met lezen en schrijven leidt geregeld tot verkeerd medicijngebruik, zegt Laura Vlijmincx. Met extra uitleg en eenvoudiger etiketteksten probeert zij dit probleem in de apotheek te verkleinen. “Er heerst een taboe op, dus mensen melden het niet spontaan.”

Jeugdige en brede denktank werkt aan oplossingen voor de zorg

In de Denktank Gezond Verstand werken studenten uit verschillende studierichtingen samen aan oplossingen voor vraagstukken van ziekenhuizen. “Zij leren zo wat nodig is om samen verandering in gang te zetten”, vertelt initiatiefnemer Daantje Gratama.

Farmacogenetica kan bijwerkingen en therapiefalen voorkomen

Onverklaarbare bijwerkingen of het uitblijven van een effect zijn voor apotheker Peter Mourad redenen om farmacogenetisch onderzoek te doen. “Door tijdig rekening te houden met iemand genetische profiel, kan veel onnodige schade worden voorkomen.”

Casus: oudere man met algehele malaise

Een 84-jarige man presenteert zich op de spoedeisende hulp met sinds een week algehele malaise. Daarbij heeft patiënt zeurende pijn in de linkerflank, met uitstraling naar de rug, en last van polyurie. Wat is uw diagnose?