DOQ

De urologie – en dus de uroloog – verandert

Toenemende superspecialisatie en een andere indeling van de medische specialismen maken dat de uroloog zoals we die nu kennen over een jaar of 15 waarschijnlijk niet meer bestaat. Michael van Balken, uroloog in het Rijnstate ziekenhuis en bestuurslid van de Nederlandse Vereniging van Urologie (NVU) geeft uitleg.

Toegegeven, de stelling ‘In 2035 zijn er geen urologen meer’ was bewust stevig geformuleerd om de discussie tijdens een bestuursdag van de NVU te prikkelen, beaamt Michael van Balken. “Maar dat neemt niet weg dat er genoeg aanleidingen zijn om het over de toekomst van de urologie te hebben. Ontwikkelingen en bewegingen binnen het eigen vakgebied, binnen de wereld van de medische specialismen in het algemeen, en binnen de maatschappij maken dat het vak en de manier waarop we dat uitoefenen in de komende jaren zal veranderen.”

“De ‘breed werkende’ uroloog die alle ziektebeelden zelf diagnosticeert en behandelt, zal over enige tijd een zeldzaamheid zijn”

Uroloog Michael van Balken

Zeldzaamheid

Een belangrijke ontwikkeling binnen de urologie zelf is de verder toenemende superspecialisatie, stelt Van Balken. “Van oudsher is de uroloog iemand die het hele vakgebied beheerst. Van diagnostiek tot en met behandeling en van nierstenen tot en met prostaatkanker. De toegenomen wetenschappelijke kennis en ook de groei aan technische mogelijkheden voor behandeling maken dat dit niet meer vol is te houden. Voor chirurgische ingrepen bij urologische maligniteiten gelden er tegenwoordig normen voor het minimum aantal ingrepen per jaar. Dan kun je je niet ook nog met bijvoorbeeld nierstenen of blaasontstekingen bezighouden. De ‘breed werkende’ uroloog die alle ziektebeelden zelf diagnosticeert en behandelt, zal daardoor over enige tijd een zeldzaamheid zijn. In kleinere ziekenhuizen zullen urologen nog wel het vak in de volle breedte beoefenen waar het gaat om de diagnostiek, maar de meer gecompliceerde patiënten zullen zij voor de behandeling meer dan nu doorverwijzen naar gespecialiseerde collega.”

“Sommige urologen zullen straks vooral beschouwend werken”

Beschouwend of snijdend?

Dit zal er toe leiden dat er twee soorten urologen gaan ontstaan, verwacht Van Balken: beschouwende en snijdende urologen. “Zoals gezegd, van oudsher ontfermt de uroloog zich over het hele traject: van diagnose tot (invasieve) behandeling. De hierboven geschetste ontwikkeling zal maken dat sommige urologen straks bijna uitsluitend ‘beschouwend’ werken terwijl anderen hun dag vooral zullen vullen met het uitvoeren van invasieve behandelingen. Op zich sluit dat aan bij de wensen van veel jonge collega’s. We merken dat een deel van hen juist veel affiniteit heeft met het beschouwende deel van het vak, waaronder ook de bijna psychologische begeleiding van patiënten met functionele urologische klachten, terwijl anderen zich juist aangetrokken voelen tot de innovatieve invasieve technieken voor behandeling. Bij dat laatste zien we overigens ook een ontwikkeling naar minder invasieve vormen van behandeling. Radiotherapie, systemische therapie zijn tegenwoordig soms effectieve alternatieven voor een operatie.”

Bekkenspecialist

Daarnaast zorgt een ontwikkeling binnen de wereld van de medische specialismen in het algemeen ervoor dat de uroloog zoals we die nu kennen wellicht in 2035 niet meer bestaat. “Van oudsher zijn de medische specialismen orgaan-specifiek ingericht. MDL-artsen houden zich bezig met de organen van het spijsverteringskanaal, gynaecologen met de vrouwelijke geslachtsorganen, enzovoort. Je ziet echter dat aandoeningen in toenemende mate behandeld worden in een multidisciplinair team van superspecialisten die zich hebben toegelegd op een bepaalde medische aandoening. De verwachting is dat de indeling van medisch specialismen hier in de nabije toekomst meer rekening mee gaat houden. Dan zou je bijvoorbeeld specialist zijn in de aandoeningen in het bekken. En als oncologisch uroloog ben je dan meer verbonden met de medisch oncologen dan met urologen die blaasontstekingen en nierstenen behandelen. De opleiding is daar nu nog niet op berekend maar daar wordt wel over nagedacht. Een ander gevolg van die ontwikkeling is overigens de vraag in hoeverre je dan binnen een ziekenhuis nog een vakgroep Urologie zult hebben.”

“De nieuwe generatie urologen verwacht, terecht, een betere balans tussen werk en privé”

Toename aan patiënten

De belangrijkste maatschappelijke ontwikkeling die de uroloog verandert, tot slot, is de toenemende stroom aan patiënten. “De vergrijzing leidt tot een toename van patiënten met urologische problematiek. Daarnaast verwacht de nieuwe generatie urologen, terecht, een betere balans tussen werk en privé. Dat betekent dat we moeten kijken hoe we de zorg voor de patiënten anders oppakken. Bijvoorbeeld door meer in de eerste lijn te houden, een deel van het werk bij verpleegkundig specialisten onder te brengen en met behulp van innovaties zowel het werk efficiënter te kunnen doen als ook de administratie te verminderen. Kortom, alle besproken ontwikkelingen maken dat de uroloog anno 2035 waarschijnlijk niet meer lijkt op die anno 2023.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: jonge patiënt met heftige oorpijn

De 9-jarige patiënt voor u heeft de hele nacht heftige oorpijn gehad rechts. Zijn gehoor is beiderzijds goed en hij heeft geen koorts. Hij is een weinig snotterig. Wat is uw diagnose?

In Search of Stories brengt levens­verhalen tot leven

Het onderzoeksproject ‘In Search of Stories’, geleid door oncoloog Hanneke van Laarhoven, brengt verhalen van ongeneeslijk zieke patiënten tot leven. “De analyse van deze verhalen biedt inzichten die met traditionele methoden vaak over het hoofd worden gezien.”

‘Het preferentiebeleid gaat binnen nu en vier jaar op de schop’

Het preferentiebeleid is volledig doorgeslagen en moet hoognodig op de schop, vindt Aad de Groot, directeur van Zorgverzekeraar DSW. “Het is lastig te berekenen, maar we vermoeden wel dat door de lage prijzen juist andere kosten kunnen toenemen.”

‘Dokters voelen zelf de paradox van samen beslissen in de spreek­kamer’

Samen beslissen kan patiënten tijdelijk veel stress en onzekerheid bezorgen, blijkt uit onderzoek van Inge Henselmans. “Wij staan helemaal achter de beweging van samen beslissen, maar vonden dat er ook oog moest zijn voor de negatieve aspecten ervan.”

‘Het ziekenhuis kan ook zonder lachgas’

Nicolaas Sperna Weiland geeft inzicht in de duurzaamheid van lachgas. “Ik denk persoonlijk dat er ook andere pijnstilling voorhanden is om kortdurend comfort te geven. Vaak met betere pijnstillende effecten en minder nadelige milieueffecten.”

Stop met jezelf onder­mijnen: vijf stappen tegen het imposter syndroom

Bang om door de mand te vallen, prestatiegericht, conflictvermijdend? Veel jonge artsen hebben last van het imposter syndroom. Moniek de Boer geeft praktische tips. “Het ontwikkelen van een gezonde werk-privé balans en het accepteren van kwetsbaarheid is cruciaal.”

Casus: patiënt met huidkleurige papel op de rug

Een 54-jarige vrouw meldt zich bij de huisarts met een huidkleurige papel op de rug. Mevrouw heeft in haar voorgeschiedenis een basaalcelcarcinoom (BCC) gehad van het gelaat. In haar familie komt geen huidkanker voor. Wat is uw diagnose?

Waarom moet ik als arts aandacht hebben voor lhbtiq+?

Zichtbaarheid en veiligheid zijn belangrijk bij het omgaan met lhbtiq+-ers in de zorg, pleit longarts Karin Pool. Ze geeft praktische tips voor zorgverleners en zorginstellingen. “Met kleine aanpassingen, bijvoorbeeld in taalgebruik, maak je al een groot verschil.”

De overgang: hormoon­therapie helpt, maar is geen wonder­middel

Gynaecoloog Dorenda van Dijken promoot hormoontherapie bij overgangsklachten, maar noemt het geen wondermiddel voor de gezondheid op langere termijn. “We kunnen als artsen zeggen dat je de overgang moet omarmen, maar ik vind dat elke vrouw dat zelf bepaalt.”

Casus: man met opgezette en verkleurde gewrichten en zwelling linkeroor

Een 52-jarige man klaagt over pijnlijke en stijve handen. De gewrichten van beide handen en vingers zijn opgezet en blauw-paars verkleurd. Verder heeft hij klachten van moeheid en malaise. Hij heeft geen koorts. Wat is uw diagnose?


0
Laat een reactie achterx
Lees ook: ‘Elke millimeter die je kunt sparen, telt’

Naar dit artikel »

Lees ook: ‘Niet het stelsel, maar onze menta­liteit moet op de schop’

Naar dit artikel »

Lees ook: AI-gestuurd model verbetert doorstroom

Naar dit artikel »