DOQ

Hoe beïnvloeden glucocorticoïden het brein?

Glucocorticoïden kunnen de werking van de ‘witte stof’ in de hersenen veranderen, zo ontdekte de Leidse geneeskundestudent Merel van der Meulen tijdens haar onderzoek. Deze veranderingen zijn mogelijk een verklaring voor de neuropsychiatrische bijwerkingen van deze veelgebruikte geneesmiddelen, zoals angst en depressie.

Merel van der Meulen, die nu haar coschappen loopt, raakte betrokken bij onderzoek naar de werking van cortisol in het brein via een onderzoeksstage bij het LUMC. In Leiden werd al onderzoek gedaan naar de effecten van een verhoogd cortisol op het brein bij mensen met het syndroom van Cushing. Op hersenscans werden onder meer veranderingen in de zogeheten ‘witte stof’ – de gliacellen – in de hersenen gezien. “De vraag was: er zijn zoveel mensen die glucocorticoïden gebruiken voor allerlei aandoeningen, zoals astma en reumatoïde artritis, wat doet dit met het brein?”

“De integriteit van de witte stof was consistent verminderd in alle hersengedeelten die we bestudeerden”

Coassistent Merel van der Meulen

Database

Een grote database uit het Verenigd Koninkrijk, de UK Biobank, maakte het mogelijk om een antwoord op deze vraag te krijgen. “Deze database is gevuld met allerlei medische gegevens uit een cohort van ongeveer een half miljoen mensen die tussen 2006 en 2010 zijn gerekruteerd in het Verenigd Koninkrijk,” aldus Van der Meulen. “In het onderzoek maakten we dus gebruik van data die al verzameld waren. Na exclusie van patiënten met een voorgeschiedenis van neurologische, psychiatrische of endocrinologische aandoeningen en gebruik van psychiatrische medicatie, bleven er 222 gebruikers van systemische glucocorticoïden en 557 gebruikers van inhalatieglucocorticoïden over. De MRI-gegevens van deze gebruikers vergeleken we met die van 24.106 controles.”

Effect op witte stof

Van der Meulen: “Als eerste vonden we in dit cohort terug dat de integriteit van de witte stof in alle hersengedeelten die we bestudeerden, consistent was verminderd. Dat komt overeen met wat we al eerder zagen bij mensen met het syndroom van Cushing. Bij Cushing werd een effect gezien op de witte stof in het gehele brein en op grijze stof in selecte hersengebieden, met name de gebieden betrokken bij cognitie en emotie. In onze studie keken we in totaal naar de witte en grijze stof in 36 gebieden ‘of interest’, met name in het limbisch systeem. Daartoe behoren bijvoorbeeld de hippocampus en de amygdala. De consistente witte stof-effecten die wij zagen, zijn een aanwijzing dat stresshormonen invloed hebben op de gliacellen.” 

“Het effect op de witte stof was groter bij systemische toediening dan bij geïnhaleerde glucocorticoïden”

Dosisafhankelijk

De tweede opvallende bevinding was dat het effect op de witte stof niet alleen bij systemisch toegediende glucocorticoïden was te zien, maar ook bij geïnhaleerde glucocorticoïden, zegt Van der Meulen. “Het effect op de witte stof was wel groter bij systemisch toegediende glucocorticoïden. Omdat de bloedconcentratie na systemische toediening hoger is dan na toediening per inhalatie, lijkt het erop dat het effect op de witte stof dosisafhankelijk is. We hebben dit echter niet scherp in kaart kunnen krijgen omdat de gebruikte doses in de database niet goed waren te achterhalen. Het is dus een vrij grove analyse. Verder ontdekten we dat de effecten mogelijk groter zijn bij langdurig gebruik, maar ook dat moet nog verder worden onderzocht.”

De boodschap van ons onderzoek is zeker niet dat mensen die deze medicatie gebruiken er maar mee moeten stoppen”

Associatie

De resultaten van haar onderzoek bieden mogelijk een verklaring voor het optreden van neuropsychiatrische effecten – een bekende bijwerking – bij het gebruik van glucocorticoïden. “Maar het gaat om een associatie, een oorzakelijk verband is nog niet aangetoond. En de boodschap van ons onderzoek is zeker niet dat mensen die deze medicatie gebruiken er maar mee moeten stoppen. Na publicatie van ons onderzoek kreeg ik meerdere keren de vraag, ook van patiënten zelf, of patiënten moeten stoppen met hun medicatie. Maar de meeste mensen begrijpen wel dat bijwerkingen bij deze medicatie horen en dat deze afgewogen moeten worden tegen het nuttige effect ervan op de aandoening die ze hebben. Artsen zijn zich er gelukkig al bewust van dat deze medicatie in een zo laag mogelijke dosering moet worden voorgeschreven.” 

Referentie: Van der Meulen M, Amaya JM, Dekkers OM, Meijer OC. Association between use of systemic and inhaled glucocorticoids and changes in brain volume and white matter microstructure: a cross-sectional study using data from the UK Biobank. BMJ Open. 2022 Aug 30;12(8):e062446.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘Tip patiënten de mediterrane leef­stijl’

Volgens cardioloog Annemieke Jansen gaan gezond en lekker uitstekend samen in het mediterrane dieet. Samen met haar zus schrijft ze hierover kookboeken. “Schrijf patiënten de mediterrane leefstijl voor, er valt zoveel mee te winnen!”

Casus: patiënt uit een zonnig land met schilferende huidafwijking

Een 66-jarige man heeft sinds drie maanden een schilferende huidafwijking op het linker scheenbeen. De plek jeukt soms licht, is niet pijnlijk en heeft niet gebloed. Patiënt is opgegroeid in een zonnig land en is in het verleden vaak door de zon verbrand. Wat is uw diagnose?

‘Een cruiseschip is een prachtig model om infectie­ziekten te bestuderen’

Arts-microbioloog Jan Sinnige deed onderzoek op een schip met een buiktyfus-uitbraak en ontdekte daar wat de oorzaak was. Hij legt uit wat we kunnen leren over infectieziekten op cruiseschepen. “In de gesloten omgeving van een schip wordt zichtbaar wat op het vasteland vaak verborgen blijft.”

De top is niet het doel

Cardiothoracaal anesthesioloog Remco Berendsen vertelt over zijn passie voor hoogtegeneeskunde. De extreme omstandigheden op grote hoogte bieden volgens hem een uniek inzicht op het menselijk lichaam. Die ervaringen neemt hij ook mee naar de spreekkamer.

Bij evenementen­­zorg valt de traditionele hiërarchie weg

Lianne Scholten vertelt hoe medische zorg wordt georganiseerd op grote evenementen, van festivals tot hardloopwedstrijden. “Als op het Formule 1-circuit een coureur met 300 km/uur crasht, telt elke seconde.”

Casus: man met hematurie, mictieklachten en afwijkingen in de blaas

Een 66-jarige man bezoekt de polikliniek Urologie vanwege macroscopische hematurie en mictieklachten. Hij heeft al jaren een slappe straal en moeite met helemaal leegplassen. Ook moet hij één tot twee keer per nacht plassen. Wat is uw diagnose?

‘Elk specialisme moet op zoek naar zijn eigen fietshelm-project’

Marcel Aries combineert zijn werk als intensivist met een nieuwe rol als preventie-intensivist. Hij pleit ervoor dat iedere medisch specialist zich inzet voor preventie van vermijdbare aandoeningen en letsels. “Ik zie zoveel ellende die te voorkomen is.”

‘De Nutritheker’: medicatie­gebruik terug­dringen door verbete­ring van leefstijl

Rinske Pauw verruilde de ziekenhuisapotheek voor een praktijk waarin medicatie, voeding en leefstijl samenkomen. “Het heeft me altijd geboeid hoe je door preventie mensen gezond kunt houden, met zo min mogelijk medicatie.”

‘Dokter, hoe is het met mijn frame?’

Meer dan veertig jaar stond wielerarts Jos Benders midden in het peloton om acute medische zorg te verlenen. Nu hij het stokje overdraagt, blikt hij terug op een tijd vol mooie herinneringen én uitdagingen. “Ik was als eerste arts bij geletruidrager Fabian Cancellara.”

‘Claimende en eisende patiënten maken de werk­druk onhoudbaar’

Dermatoloog Annemie Galimont stopte met haar specialisatie ‘eczeem’. Het grensoverschrijdende gedrag waar ze mee te maken kreeg, werd haar te veel. “Jij hebt een weekendje getiktokt en komt míj vertellen hoe ik mijn werk moet doen?”