DOQ

Minder COPD-exa­cerbaties door biological dupilumab

Het biological dupilumab leidt, bij COPD-patiënten met een type-2-inflammatie, tot minder exacerbaties, een betere longfunctie, een betere kwaliteit van leven en minder ernstige luchtwegsymptomen. Dat blijkt uit een fase 3 klinische studie die Europese en Amerikaanse onderzoekers in mei 2023 publiceerden in The New England Journal of Medicine.

Bij 20 tot 40% van de COPD-patiënten zijn er aanwijzingen dat er sprake is van een type-2-inflammatie. Dit gaat gepaard met een verhoogd risico op exacerbaties. Cytokines die een belangrijke rol spelen bij type-2-inflammatie zijn IL-4, IL-5 en IL-13. Er zijn verschillende biologicals die aangrijpen op deze cytokines en hun receptoren. Deze worden onder andere voorgeschreven voor patiënten met ernstig astma en/of ernstige chronische rinosinusitis met neuspoliepen (CRSwNP).
De huidige studie onderzoekt de effectiviteit en veiligheid van het biological dupilumab (anti-IL4R/anti-IL13R) bij patiënten met COPD die aanwijzingen hebben voor een type-2-ontsteking, ondanks dat zij triple-inhalatietherapie gebruiken.

“Het primaire eindpunt van de studie was het aantal matig tot ernstige COPD-exacerbaties per jaar”

Fase 3-studie

De onderzoekers verrichtten een fase 3, dubbelblinde, gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische trial (de BOREAS-trial; NCT03930732). De deelnemers bestonden uit COPD-patiënten die een concentratie eosinofiele granulocyten in het bloed hadden van ten minste 300 cellen per microliter en die in het jaar voorafgaand aan de studie ten minste één ernstige of twee matige COPD-exacerbaties hadden doorgemaakt. Zij werden gedurende 52 weken behandeld met dupilumab (n=468, elke twee weken 300 mg subcutaan) of een placebo (n=471).

Het primaire eindpunt van de studie was het aantal matig tot ernstige COPD-exacerbaties per jaar. Secundaire uitkomstmaten waren onder andere de verandering in longfunctie (pre-bronchodilator FEV1), de kwaliteit van leven (St. George’s Respiratory Questionnaire; SGRQ) en symptomen (Evaluating Respiratory Symptoms in COPD; E-RS–COPD).

“Deelnemers in de interventiegroep hadden 30% minder matig tot ernstige exacerbaties”

Minder exacerbaties

Deelnemers in de interventiegroep hadden 30% minder matig tot ernstige exacerbaties dan deelnemers in de placebogroep. Ook de longfunctie nam sterker toe in de interventiegroep. Na 12 weken follow-up was de FEV1 in de interventiegroep toegenomen met 160 ml. In de placebogroep was dit 77 ml (p<0.001). Dit verschil hield stand tot het einde van de follow-up na 52 weken.
Ook de kwaliteit van leven verbeterde sterker in de interventiegroep. De SGRQ-score in de interventiegroep was na 52 weken afgenomen met 9,7 punten. In de placebogroep was deze afname 6,4 punten (p=0,002). Hetzelfde gold voor de symptomen (afname in E-RS–COPD score na 52 weken: 2,7 versus 1,6 punten in de dupilumab versus placebogroep, p=0,001). Het aantal deelnemers dat ernstige bijwerkingen ervaarde was gelijk in beide studie-armen.
De onderzoekers concluderen dat, bij COPD-patiënten met type-2-inflammatie, de behandeling met dupilumab leidt tot minder exacerbaties, een betere longfunctie, een betere kwaliteit van leven en minder ernstige symptomen.

Referentie: Bhatt SP, Rabe KF, Hanania NA, et al. Dupilumab for COPD with type 2 inflammation indicated by eosinophil counts. N Engl J Med. 2023 May 21. doi: 10.1056/NEJMoa2303951.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: jonge patiënt met heftige oorpijn

De 9-jarige patiënt voor u heeft de hele nacht heftige oorpijn gehad rechts. Zijn gehoor is beiderzijds goed en hij heeft geen koorts. Hij is een weinig snotterig. Wat is uw diagnose?

In Search of Stories brengt levens­verhalen tot leven

Het onderzoeksproject ‘In Search of Stories’, geleid door oncoloog Hanneke van Laarhoven, brengt verhalen van ongeneeslijk zieke patiënten tot leven. “De analyse van deze verhalen biedt inzichten die met traditionele methoden vaak over het hoofd worden gezien.”

‘Het preferentiebeleid gaat binnen nu en vier jaar op de schop’

Het preferentiebeleid is volledig doorgeslagen en moet hoognodig op de schop, vindt Aad de Groot, directeur van Zorgverzekeraar DSW. “Het is lastig te berekenen, maar we vermoeden wel dat door de lage prijzen juist andere kosten kunnen toenemen.”

‘Dokters voelen zelf de paradox van samen beslissen in de spreek­kamer’

Samen beslissen kan patiënten tijdelijk veel stress en onzekerheid bezorgen, blijkt uit onderzoek van Inge Henselmans. “Wij staan helemaal achter de beweging van samen beslissen, maar vonden dat er ook oog moest zijn voor de negatieve aspecten ervan.”

‘Het ziekenhuis kan ook zonder lachgas’

Nicolaas Sperna Weiland geeft inzicht in de duurzaamheid van lachgas. “Ik denk persoonlijk dat er ook andere pijnstilling voorhanden is om kortdurend comfort te geven. Vaak met betere pijnstillende effecten en minder nadelige milieueffecten.”

Stop met jezelf onder­mijnen: vijf stappen tegen het imposter syndroom

Bang om door de mand te vallen, prestatiegericht, conflictvermijdend? Veel jonge artsen hebben last van het imposter syndroom. Moniek de Boer geeft praktische tips. “Het ontwikkelen van een gezonde werk-privé balans en het accepteren van kwetsbaarheid is cruciaal.”

Casus: patiënt met huidkleurige papel op de rug

Een 54-jarige vrouw meldt zich bij de huisarts met een huidkleurige papel op de rug. Mevrouw heeft in haar voorgeschiedenis een basaalcelcarcinoom (BCC) gehad van het gelaat. In haar familie komt geen huidkanker voor. Wat is uw diagnose?

Waarom moet ik als arts aandacht hebben voor lhbtiq+?

Zichtbaarheid en veiligheid zijn belangrijk bij het omgaan met lhbtiq+-ers in de zorg, pleit longarts Karin Pool. Ze geeft praktische tips voor zorgverleners en zorginstellingen. “Met kleine aanpassingen, bijvoorbeeld in taalgebruik, maak je al een groot verschil.”

De overgang: hormoon­therapie helpt, maar is geen wonder­middel

Gynaecoloog Dorenda van Dijken promoot hormoontherapie bij overgangsklachten, maar noemt het geen wondermiddel voor de gezondheid op langere termijn. “We kunnen als artsen zeggen dat je de overgang moet omarmen, maar ik vind dat elke vrouw dat zelf bepaalt.”

Casus: man met opgezette en verkleurde gewrichten en zwelling linkeroor

Een 52-jarige man klaagt over pijnlijke en stijve handen. De gewrichten van beide handen en vingers zijn opgezet en blauw-paars verkleurd. Verder heeft hij klachten van moeheid en malaise. Hij heeft geen koorts. Wat is uw diagnose?


0
Laat een reactie achterx
Lees ook: Het Landelijk zorgpad COPD: een kapstok voor verbetering

Naar dit artikel »