DOQ

‘Nog lange weg naar gelijke toegang tot nieuwe kankermedicatie’

Na ontwikkeling van een nieuw kankergeneesmiddel verschilt het in Europa per land sterk hoe lang het duurt voordat patiënten dit middel ook daadwerkelijk kunnen gebruiken. Dit blijkt uit onderzoek dat Wim van Harten en collega’s uitvoerden. “Dit verschil in toegang is verontrustend.”

Recent publiceerde Wim van Harten met collega’s een onderzoek bij 19 ziekenhuizen in zes verschillende Europese landen: Hongarije, Italië, Nederland, België, Zwitserland en Frankrijk. De onderzoekers bekeken hoeveel tijd er zat tussen EMA-goedkeuring voor de markt en vergoeding door nationale autoriteiten. Dat deden ze bij zes innovatieve immuuntherapieën: olaparib, niraparib, ipilimumab, osimeritinib, nivolumab en ibritunib. Deze middelen worden gebruikt bij 20 verschillende indicaties. Gemiddeld duurde het 2,1 jaar na officiële registratie tot vergoeding. De variatie hierbij was groot: -0,9 tot 7,1 jaar. Een negatieve waarde betekent dat patiënten al vóór registratie toegang hadden. Toegang werd het snelst bereikt in Frankrijk en het laatste in Hongarije. Nederland staat met een gemiddelde van 1,7 jaar op de derde plek.

“Het verschil in toegang tussen de landen is erger dan ik dacht”

Onderzoeker bij het NKI-AVL Wim van Harten

Verontrustend

Van Harten is geschrokken van deze resultaten. “Het verschil in toegang tussen de landen is groter dan ik dacht. Verontrustend.” Hij is leider van een onderzoeksgroep van het NKI-AVL in Amsterdam die onderzoek doet naar gelijke toegang en eerlijke prijzen bij dure geneesmiddelen. Daarnaast is hij hoogleraar kwaliteitsmanagement en zorgtechnologie aan de Universiteit van Twente. “We hebben feitelijk onderzocht wánneer patiënten een nieuw geneesmiddel kregen. De tijd tot het zover is, verschilt in landen dus járen. Overigens zijn er niet alleen verschillen tussen landen als het gaat om de snelheid waarmee nieuwe kankergeneesmiddelen toegankelijk zijn, ook per geneesmiddel kan dit sterk

 

Aanmelden

Meld u gratis aan om toegang te krijgen tot DOQ,
waar zorgprofessionals kennis en visie delen.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Risico op bijwerkingen wisselt sterk per regio

De mate waarin patiënten volgens de richtlijnen medicatie voorgeschreven krijgen, varieert soms sterk per regio. Daardoor loopt ook het risico op bijwerkingen uiteen. Anke Lambooij bespreekt mogelijke verbeteringen. “Wees kritisch op valrisico-verhogende medicijnen.”

Casus: vrouw met paarsrode vingers en tenen

Een 37-jarige vrouw met systemische lupus erythematodes op basis van een aangeboren complementdeficiëntie heeft met name in de winter last van pijnlijke, paarsrode afwijkingen aan vingers en tenen. Wat is uw diagnose?

Huisartsen De Doktershoek zijn ook een beetje medisch specialist

Huisartsen van De Doktershoek verdiepen zich in medisch-specialistische zorg, waardoor minder verwijzingen naar het ziekenhuis nodig zijn. Huisarts Vincent Coenen vertelt hoe deze aanpak bijdraagt aan efficiëntere zorg. “En het draagt erg bij aan het werkplezier.”

‘Samenwerking tussen specialisten mag niet afhangen van individueel initiatief’

Longarts Idris Bahce pleit voor structurele samenwerking tussen specialisten, juist nu nieuwe behandelopties zich aandienen. “Het lastige is dat je samenwerking moeilijk kunt meten en monitoren.”

De cruciale aanwijzing zit soms in het bot

Hoeveel informatie blijft er na een moord in een lichaam bewaard? Arts-forensisch antropoloog Reza Gerretsen combineert medische kennis met fysische antropologie om te achterhalen wat er is gebeurd. “Ik haal het verhaal naar boven dat iemand zelf niet meer kan vertellen.”

Casus: vrouw met netvormige huidverkleuringen van de benen

Een 76-jarige vrouw bezoekt de dermatoloog vanwege sinds enkele maanden bestaande, netvormige huidverkleuringen aan de achterzijde van beide benen. De plekken jeuken niet en doen geen pijn. Wat is uw diagnose?

Inslikken van batterij kan levens­bedreigend zijn

Jaarlijks slikken bijna 40 jonge kinderen een batterij in, soms met levensbedreigende gevolgen. MDL-kinderarts Angelika Kindermann onderzocht de risico’s en pleit voor meer bewustwording en veiligere verpakkingen. “We schrokken van het hoge percentage complicaties.”

Zo schrijf je medische informatie waar je patiënt iets aan heeft

Een patiëntenfolder kan medisch correct zijn en toch zijn doel missen, ziet arts Stan Geurts van De Hulpdokter. Begrijpelijk schrijven begint daarom met een inhoudelijke keuze: wat moet de patiënt weten?

Casus: jongeman met een zwelling van het gehemelte

Een 29-jarige man, met in de voorgeschiedenis seronegatieve artralgie, bezoekt uw spreekuur vanwege een zwelling van het gehemelte. U ziet een scherpbegrensde, verruceuze, witte plaque. Aan de genitalia, de ogen en de huid vindt u geen afwijkingen. Wat is uw diagnose?

Hoe ontwerpers complexe zorg­processen een­voudiger maken

Complexe zorgprocessen leiden regelmatig tot dubbel werk, onduidelijkheid en onnodig tijdverlies. Noa Smolenaars laat zien hoe design hierin kan helpen. “Wij ontwerpers zijn in staat complexe processen goed uit te diepen en te visualiseren, daar zijn we in opgeleid.”


Lees ook: Aanmelden

Naar dit artikel »

Lees ook: Inloggen

Naar dit artikel »