DOQ

Passie voor plastische chirurgie, compassie voor elkaar

Van alle brandwonden in de wereld komt 90% voor in lage inkomenslanden, terwijl 90% van alle financiering voor brandwondenbehandeling in hoge inkomenslanden wordt besteed. Interplast Holland wil iets veranderen aan deze scheve verhouding tussen hoge en lage inkomenslanden, vertelt Corstiaan Breugem, hoogleraar Reconstructieve en plastische chirurgie in Amsterdam UMC en voorzitter van de non-profitorganisatie. “We willen de gezondheidszorg helpen verbeteren in lage inkomenslanden. We doen dat door te zorgen dat kinderen en volwassenen met een lichamelijke handicap medische behandeling krijgen zodat ze weer volwaardig kunnen deelnemen aan de samenleving.”

Voorheen reisde Interplast Holland1 met teams Nederlandse plastisch chirurgen, anesthesisten en andere zorgprofessionals af naar Burundi, Uganda of een van de andere lage inkomenslanden waar de organisatie mee samenwerkt. “De teams voerden dan ter plekke operaties uit. We doen dat nog steeds, maar we zetten nu meer in op scholing van dokters en verpleegkundigen in de lokale landen. We willen hen in staat stellen deze zorg in de toekomst zelf te verlenen. Empowerment van de lokale zorgverleners staat voor ons voorop.”

(Foto: Gillissen)

“De Nederlandse arts-assistenten zien ziektebeelden die ze anders niet snel zouden zien”

Hoogleraar reconstructieve en plastische chirurgie Corstiaan Breugem

Wekelijkse Zoom-meetings

Vandaar dat onderwijs aan lokale artsen een belangrijk speerpunt is voor Interplast. “In Kampala, Uganda, zijn we nauw betrokken bij een opleidingskliniek voor plastisch chirurgen. Ook plastisch chirurgen in opleiding uit landen als Ethiopië, Zimbabwe en Kenia komen daarheen om geschoold te worden. Zij voeren de operaties uit, terwijl onze teamleden assisteren en instructies geven.”

Opleiden on the spot dus, maar Interplast doet ook veel digitaal. “We houden wekelijkse Zoom-meetings, waar plastisch chirurgen uit Nederland en diverse Afrikaanse landen aan deelnemen om gezamenlijk complexe problematiek te bespreken. Zowel arts-assistenten uit Nederland als Afrika presenteren dan ingewikkelde casuïstiek. Dat is leerzaam voor iedereen. De plastisch chirurgen geven advies, daar profiteren alle arts-assistenten van. Bovendien zien de Nederlandse arts-assistenten ziektebeelden die ze anders niet snel zouden zien. Zo ligt het aantal trauma’s door verkeersongevallen in Afrika veel hoger dan in Nederland. Nederlandse arts-assistenten kunnen dan veel leren van de aanpak van hun Afrikaanse collega’s. Onlangs hebben we over deze samenwerking een artikel gepubliceerd in de Journal of Plastic, Reconstructive & Aesthetic Surgery.2

“De opgedane kennis verspreidt zich als een olievlek”

Olievlek

De scholing levert veel op. “Recent zijn twee plastisch chirurgen in Oeganda afgestudeerd. De een gaat nu aan het werk in zijn geboortedorp, de ander wil – naast zijn werk als behandelaar – wetenschappelijk onderzoek doen. Zo verspreidt zich de opgedane kennis als een olievlek. Dat is wat we willen.”

Interplast doet ook veel aan preventie. “In Afrika zijn brandwonden verantwoordelijk voor een groot deel van de trauma-ongevallen. Ze worden echter vaak verkeerd behandeld. Een kind heeft een brandwond, moeder legt er ‘een lapje over’ en klaar. De wond is na enkele weken weliswaar genezen, maar ondertussen is de ellenboog van het kind krom gaan staan. Het kind kan zijn arm niet meer bewegen. Vandaar dat we een basiscursus Brandwondenbehandeling verzorgen voor plastisch chirurgen, maar ook voor de lokale verpleegkundigen en artsen die de eerste opvang doen. Zodat zij deze kennis kunnen toepassen.”

“Zorg leveren die geen connectie heeft met wat mensen zelf willen, dat heeft geen zin”

Kadavers opereren

Aansluiten op wat de lokale zorgverleners nodig hebben, dat is de focus van Interplast. “We vragen hen daar ook naar. Zorg leveren waar we zelf tevreden over zijn, maar die geen connectie heeft met wat mensen zelf willen, dat heeft geen zin.”
Ja, de lokale zorgverleners zijn blij met het scholingswerk van Interplast. “Pasgeleden deden we een cursus op locatie waarbij orthopeden en plastisch chirurgen samen kadavers gingen opereren. Die multidisciplinaire samenwerking was een eyeopener voor ze. Dat ze daarna hun expertise konden delen in de operatiekamer, daar waren ze enthousiast over.”

Persoonlijke drijfveer

Toch is Breugem zelf nog niet tevreden. “Ik zou graag de uitkomsten van ons werk nóg zichtbaarder maken. We gaan daarom volgend jaar systematisch de impact analyseren van alles wat we doen. Dat is ook belangrijk voor onze donateurs. We zijn afhankelijk van giften, dus we moeten onze toegevoegde waarde kunnen aantonen.”
Breugem groeide zelf in Afrika op. Ook daarom is het werk van Interplast belangrijk voor hem. “Mijn persoonlijke drijfveer is mijn passie voor plastische chirurgie te delen met de lokale artsen én compassie te hebben voor mijn medemens. Zodat we samen de wereld een stukje mooier maken.”

Referentie:
1. Interplast Holland  
2. Opegu Titus M., Smit, Johannes A., Lachkar, Nadia, et al. Improving patient care by virtual case discussion between plastic surgeons and residents of Uganda and the Netherlands. JPRAS, 2023.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Apothekers krijgen vergoeding voor therapietrouw­gesprekken

Therapietrouwgesprekken door apothekers worden in Noord-Limburg bij wijze van proef vergoed. Apotheker Erna Mombarg legt uit wat deze gesprekken opleveren. “Ik krijg uit het hele land van collega’s reacties: ‘Hoe heb je dit voor elkaar gekregen?’”

Als oorlog de zorg op de proef stelt

Bij een grootschalig conflict zullen ook Nederlandse ziekenhuizen grote aantallen gewonde militairen moeten opvangen. Traumachirurg en militair Eelco Huizinga vertelt wat dat van de zorg kan vragen. “Als zorgprofessional moet je je afvragen: wat wordt er van mij verwacht?”

Wacht niet tot de patiënt zich uitspreekt

Patiënten lijken tegenwoordig mondiger dan ooit. Maar vijftig jaar onderzoek laat een ander beeld zien. Mondigheid blijkt bovendien niet alleen iets van de patiënt: ook de zorgverlener bepaalt hoeveel ruimte een patiënt krijgt, stelt Sandra van Dulmen.

Casus: vrouw met pijn op de borst na kankerdiagnose

Een 73-jarige vrouw bezoekt de Spoedeisende Hulp vanwege misselijkheid, kortademigheid en acute pijn op de borst. Een paar dagen ervoor kreeg zij te horen dat zij waarschijnlijk uitgezaaide alvleesklierkanker heeft. Wat is uw diagnose?

Gebrek aan samenwerking remt inzet van AI in de zorg

Veel AI-toepassingen voor de zorg bereiken de werkvloer niet. Sara Ben Hmido onderzocht welke barrières implementatie in de weg staan en legt uit waarom samenwerking vanaf het begin cruciaal is. “Als AI-ontwikkelaar moet je vanaf het begin optrekken met zorgverleners.”

Casus: vrouw met symptomatisch galsteenlijden zonder cholecystitis

Een 41-jarige vrouw bezoekt de SEH vanwege buikpijn. Echografie van het abdomen toont een dunwandige galblaas gevuld met concrementen en verwijde galwegen. De radioloog concludeert dat er sprake is van choledocholithiasis zonder cholecystitis. Wat is uw beleid?

Voorkom aangeleerde hulpe­­loosheid: laat zorgprofessionals zelf met oplos­­singen komen

Als zorgprofessionals herhaaldelijk ervaren dat hun inbreng niets verandert, kunnen ze stoppen met meedenken. Kjeld Aij legt uit hoe kleine verbeteringen en meer invloed op de werkvloer aangeleerde hulpeloosheid kunnen voorkomen. “Er is bijna altijd enige invloed, hoe klein ook.”

Op het spoor van een intoxicatie

Volgens SEH-arts en toxicoloog Femke Gresnigt ontbreekt een intoxicatie nog te vaak in de differentiaaldiagnose. “Soms denken we daar pas aan als andere oorzaken zijn uitgesloten. Dan kan er al kostbare tijd verloren zijn gegaan.”

Casus: progressieve kortademigheid na embolisatie van een varicocele

Een 36-jarige man presenteert zich op de SEH met toenemende kortademigheid, hoesten, algehele malaise en koorts. Negen dagen ervoor heeft hij een endovasculaire embolisatie met cyanoacrylaat ondergaan vanwege een symptomatische varicocele. Wat is uw diagnose?

Meer halen uit bestaande medicijnen

Een verminderde nierfunctie betekende lange tijd dat pemetrexed geen behandeloptie was. Rob ter Heine en Nikki Bleijs-de Rouw onderzochten hoe dit toch veilig kan worden ingezet en lieten zien hoeveel winst te behalen valt met onderzoek naar bestaande geneesmiddelen.