DOQ

Huisarts Oron: ‘Deze patiënt heeft zaadje geplant voor mijn op leefstijl gerichte praktijk’

Huisarts Gordon Oron opent dit jaar een praktijk waarin meer dan in zijn vorige werkkring het accent ligt op preventie, leefstijl en positieve gezondheid. Het zaadje hiervoor werd twaalf jaar geleden geplant tijdens ervaringen met een specifieke patiënt, een diabeticus. Haar bloedsuikerwaarden normaliseerden nadat ze ging bewegen en gezond eten.

“Ik kijk positief en trots terug op de praktijk die ik veertien jaar lang in Leerdam heb gedeeld met een collega-huisarts. Maar ik heb besloten een nieuwe richting te bewandelen. Binnenkort begin ik in een andere gemeente een praktijk waarin het accent meer op preventie en leefstijl kan liggen dan in een reguliere praktijk. Zo kunnen de hidha’s en ik vijftien in plaats van tien minuten van gedachten wisselen met de cliënt. Er treedt ook een leefstijlcoach in dienst.

Huisarts Gordon Oron

Daarnaast gaan we zeer nauwe contacten onderhouden met gemeente, welzijn en scholen. De meeste huisartsen zullen het herkennen: patiënten die zich presenteren met een medisch probleem, maar van wie de hoofd- of buikpijn of andere klacht had kunnen worden voorkomen door in een eerder stadium aandacht te besteden aan bijvoorbeeld schuldenproblematiek of huisvesting. Dit willen we bereiken met de brede en hechte samenwerking in de gemeente.

Leefstijl beste medicijn

Zelf heb ik twaalf jaar geleden voor het eerst wekelijk ervaren dat leefstijl het beste medicijn kan zijn, zoals men wel zegt. Ik had in die tijd veel contact met een fijne, sociale familie met een Marokkaanse achtergrond. Meneer had een ernstige vorm van COPD. Tijdens elk huisbezoek kreeg ik een gastvrij onthaal: ik werd getrakteerd op heerlijke koffie en gebak. De vijf zoons en twee dochters, allemaal dertigers en veertigers, waren uiterst betrokken bij het wel en wee van hun vader. Altijd stond er iemand klaar om vader naar het ziekenhuis te brengen, zijn medicatie op te halen en noem maar op.

“Een aantal weken later waren haar bloedsuikerwaarden op het oude niveau”

Doemscenario

Maar mijn verhaal gaat over de vrouw van deze patiënt. Zij was achter in de vijftig en had diabetes. Jaarlijks zag ik haar een paar keer voor een controleafspraak. Opeens verslechterde haar diabetes snel: in een paar maanden tijd stegen de bloedsuikerwaarden fors en het lukte maar niet ze naar beneden te krijgen. Op een bepaald moment vertelde ik haar te vrezen dat de gebruikelijke medicatie niet meer zou voldoen en dat ze insuline zou moeten gaan injecteren. Dat was een doemscenario voor haar: ze zei dat ze mijn leefstijladviezen beter zou opvolgen. Maar de volgende keer waren de bloedsuikerwaarden wéér hoger. De tijd voor insuline-injecties is helaas aangebroken, zei ik tegen haar.

Nog één kans

Dat was the limit voor mevrouw en de dochter die haar vergezelde. ‘Dokter’, zei ze, ‘ik heb de afgelopen periode vrij gezond gegeten, maar niet bewogen, zoals u heeft geadviseerd. Ik beloof dat ik nu wél ga bewegen en dat ik nog gezonder ga eten’. Ze smeekte om nog één kans. Gezien de ernst en ambitie waarmee ze tot me sprak, stemde ik in. En wat denk je? Een aantal weken later kwam mevrouw weer op het spreekuur en waren haar bloedsuikerwaarden op het oude niveau. Ze vertelde nog maar zeer beperkt koolhydraten te eten en juist meer eiwitten, bijvoorbeeld via groenten en nootjes. Bovendien wandelde ze dagelijks een uur. Dat laatste had ik al regelmatig met eigen ogen gezien wanneer ik in mijn auto visite reed.

“Dankzij deze patiënt is het zaadje geplant voor mijn praktijk die gericht zal zijn op preventie”

Bewijs

Ik moet zeggen: voor een professional was ik door het dolle heen toen ik zag hoe de bloedsuikerwaarden waren verbeterd. Tijdens de geneeskundeopleiding en via de NHG-standaard diabetes mellitus type 2 leren we dat je bij iemand met diabetes of een verhoogd risico erop in eerste instantie aandacht besteedt aan de leefstijl en dat medicatie de tweede stap is. Maar in de praktijk komt vaak al snel medicatie in beeld. Deze mevrouw toonde aan hoe belangrijk een goede leefstijl was. Zij was er het bewijs van dat een goede leefstijl soms medicatie kan voorkomen; ze mocht op een gegeven moment ook een pilletje minder gebruiken tegen hoge bloeddruk. Ik vertelde dan ook dat ik haar ten voorbeeld zou stellen aan andere patiënten, waarop zij, bescheiden als ze was, enigszins verwonderd reageerde.

Dankzij deze patiënt is het zaadje geplant voor mijn praktijk die gericht zal zijn op preventie. In de afgelopen jaren is het me al bij een aantal andere mensen gelukt mooie resultaten te boeken met een goede leefstijl, maar ik kan straks nog meer te werk gaan volgens deze uitgangspunten.

Zelf op de fiets

Overigens heeft de besproken cliënt mij nog meer goeds gebracht. Toen ik haar weer eens zag wandelen terwijl in de auto zat, dacht ik: als huisartsen horen wij het goede voorbeeld te geven. Daarom heb destijds twee fietsen aangeschaft: een voor mijn toenmalige collega en mij. Daarna zijn we onze visites op de fiets gaan doen. Op die manier ben je als arts niet alleen zelf ook gezonder bezig, maar heb je bovendien een betere opening wanneer je een patiënt attendeert op het belang van een gezonde leefstijl. En ja, de visites voor mijn nieuwe praktijk zal ik eveneens op de fiets doen.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘We kunnen in de reguliere zorg veel leren van de asielzoekerszorg’

Huisarts Floris Braat draait spreekuur in diverse asielzoekerscentra in de regio Utrecht en in Ter Apel. Hij heeft een grote affiniteit met de doelgroep. "Ik wilde iets doen met vluchtelingen, me bezighouden met verschillende culturen die ieder hun eigen gezondheidsvraagstukken kennen."

‘Preventie is geen nice to know, maar need to know’

Een projectteam van het UMC Utrecht heeft een routekaart gemaakt naar toekomstbestendig onderwijs waarin preventie structureel is ingebed. Aan het hoofd van dit project stond senior docent Anna Kersten. Zij licht de routekaart toe.

De IC overleefd, maar met welke kwaliteit van leven?

Na een IC-opname kan iemand nog langdurig klachten hebben. Deze klachten hebben een grote impact op diens kwaliteit van leven. Arts in opleiding tot anesthesioloog Lucy Porter (Radboudumc) onderzocht of kan worden voorspeld wat de kwaliteit van leven na de IC is.

Casus: man met erectieproblemen na radicale prostatectomie

Een 58-jarige man heeft negen maanden geleden een radicale prostatectomie ondergaan vanwege een gelokaliseerd prostaatcarcinoom. Sindsdien heet hij ernstige erectieproblemen, waardoor hij gefrustreerd is en vermijdingsgedrag vertoont in de relatie met zijn vrouw. Wat is uw beleid?

Hoe dramaseries artsen kunnen helpen bij morele keuzes

Drie afleveringen van House M.D. of Dexter op een avond kijken, puur voor de ontspanning? Voor zorgprofessionals kan het ook leerzaam zijn. Mediawetenschapper Merel van Ommen onderzocht hoe dramaseries artsen kunnen helpen om beter om te gaan met moreel ingewikkelde situaties.

Onderliggend denkpatroon stuurt voorschrijver bij geneesmiddel­keuze

Het voorschrijven van geneesmiddelen is een afweging tussen richtlijnen, ervaring en patiëntkenmerken. Indeling in vier voorschrijversprofielen geeft inzicht in de eigen afwegingen. “En het helpt te begrijpen waarom een collega een andere beslissing neemt.” aldus Mariëlle Hartjes.

‘Medicatiebeleid in de laatste levensfase kan beter’

6 op de 10 patiënten in de palliatieve fase krijgt door de huisarts medicatie voorgeschreven die niet langer passend is. Dat blijkt uit een onlangs verschenen factsheet van Nivel en PZNL. “We moeten voorschrijfgewoonten kritisch onder de loep nemen”, zegt Yvonne de Man, senior onderzoeker bij Nivel.

Casus: vrouw met pijnlijke oorschelp

Een 55-jarige vrouw heeft een hoed in haar hand als ze uw spreekkamer binnenkomt. Sinds een maand heeft zij ’s nachts last van pijn aan het linkeroor. Op de oorrand ziet u een nodulus die bij druk zeer pijnlijk is. Wat is uw diagnose?

‘Live well, die well’: rol van vrijwilligers in de laatste levensfase

Vrijwilligers aan het sterfbed in het ziekenhuis maken een groot verschil, stelt Anne Goossensen. Ze luisteren, troosten en verlichten de werkdruk van zorgverleners. “Ze bieden een luisterend oor en zijn aanwezig, zonder haast of medische agenda.”

Waarom melden vrouwen vaker bijwerkingen van medicijnen?

Vrouwen blijken vaker bijwerkingen van medicijnen te melden dan mannen. Onderzoeker Sieta de Vries van het UMC Groningen probeert te achterhalen hoe dit komt. En dat blijkt complexer dan het lijkt.