DOQ

Kans op artrose verhoogd door vitamine K-antagonisten

Langdurig gebruik van vitamine K-antagonisten – antitrombotica – verhoogt de kans op het ontstaan van artrose, ontdekten onderzoekers van het Erasmus MC in Rotterdam. Zij willen nu uitzoeken of vitamine K-suppletie een effectieve (en zeer goedkope) vorm van preventie tegen artrose is.

Zij was helemaal niet op zoek naar omgevingsfactoren, bijvoorbeeld medicijngebruik, die van invloed zijn op de kans om artrose te ontwikkelen, vertelt bioloog dr. Cindy Boer. “Mijn promotieonderzoek was juist gericht op het vinden van genetische factoren die van invloed zijn op de kans artrose te ontwikkelen.” Door DNA-profielen van ruim 12.000 deelnemers aan de ERGO-studie met elkaar te vergelijken, stuitten zij en haar promotor Joyce van Meurs op het gen MGP. Boer: “Mensen die een bepaalde variant van dit gen dragen, blijken een verhoogde kans te hebben op het ontwikkelen van handartrose. De variant leidt tot een verminderde expressie van het gen, dus minder aanmaak van het eiwit MGP, wat staat voor matrix Gla protein.”

Calcificatie

“Het volgende dat je dan wilt weten, is wat de functie van MGP is”, vult Van Meurs aan. “Daarbij kwamen we erachter dat MGP de calcificatie remt van zachte weefsels, zoals kraakbeen maar ook bloedvatwanden. Dat past natuurlijk mooi bij de relatie die we vonden met een verhoogde kans op artrose indien de aanmaak van MGP als gevolg van een genetische variant is verminderd.” Boer: “En het werd nog interessanter toen we erachter kwamen dat MGP zijn werk alleen goed kan doen als vitamine K het MGP-molecuul activeert.”

“Medicijnen die de werking van vitamine K tegengaan – de vitamine K-antagonisten – zijn al sinds halverwege de vorige eeuw in gebruik als bloedverdunner om trombose te voorkomen”

dr. Cindy Boer
dr. Cindy Boer

Vitamine K-antagonisten

Dat inzicht was het bruggetje naar het onderzoek van Boer en Van Meurs naar de relatie tussen het artrose en het gebruik van vitamine K-antagonisten. Boer: “Vitamine K is vooral bekend vanwege zijn functie in de bloedstolling. Medicijnen die de werking van vitamine K tegengaan, zogeheten vitamine K-antagonisten, zijn al sinds halverwege de vorige eeuw in gebruik als bloedverdunner om trombose te voorkomen. Nu we wisten dat vitamine K via het activeren van MGP ook gerelateerd is aan artrose, werd het interessant om na te gaan in hoeverre langdurig gebruik van vitamine K-antagonisten een risicofactor is voor het ontstaan van artrose. Een hypothese die ook al voorzichtig bij me was opgekomen naar aanleiding van een verhaal van een kennis. Haar moeder die al sinds haar dertigste een vitamine K-antagonist gebruikte, had op haar vijftigste al zodanige artrose dat ze twee kunstheupen kreeg.”

“Bij mensen die een vitamine K-antagonist gebruikten was de kans om artrose te ontwikkelen gedurende de looptijd van het onderzoek 2,5 maal hoger”

dr. Joyce van Meurs

Meer kans op artrose

“Om hier meer inzicht in te krijgen zijn we dieper in de data van de ERGO studie gedoken”, vertelt Van Meurs. “In die studie zijn namelijk ook gegevens verzameld over het medicijngebruik van de deelnemers. Op basis daarvan konden we vaststellen dat bij mensen die een vitamine K-antagonist gebruikten de kans om artrose te ontwikkelen gedurende de looptijd van het onderzoek 2,5 maal hoger was dan bij even oude mensen die geen vitamine K-antagonist gebruikten.” Boer: “Hadden mensen een genetische variant van het MGP, die voorkomt bij ongeveer een kwart van de bevolking, èn gebruikten zij een vitamine K-antagonist, dan was het risico op het krijgen van artrose zelfs verviervoudigd. En bij mensen die al artrose hadden bij de start van het onderzoek verliep de progressie van de artrose bovendien sneller als zij ook een vitamine K-antagonist gebruikten.”

dr. Joyce van Meurs

Niet bij gebruik DOACs

Boer voerde vervolgens samen met onderzoekers uit Boston een aanvullende studie uit. Zij wilde kunnen uitsluiten dat het verhoogde risico op artrose bij de gebruikers van een vitamine K-antagonist (mede) veroorzaakt wordt door de onderliggende ziekte die leidde tot het gebruik van de vitamine K-antagonist. “We vergeleken het artrose-risico van twee soorten bloedverdunners: vitamine K-antagonist en DOACs, bloedverdunners met een ander werkingsmechanisme. Daarbij zagen we alleen een verhoogd risico bij het gebruik van een vitamine K-antagonist.”

Dagelijkse praktijk

Op grond van hun bevindingen trekken Boer en Van Meurs twee lessen voor de dagelijkse praktijk. Van Meurs: “Het lijkt ons zinnig dat mensen die een bloedverdunner moeten gaan slikken en die al een verhoogd risico hebben op artrose, bijvoorbeeld vanwege hun leeftijd, geen vitamine K-antagonist gaan gebruiken, maar een DOAC. Ondanks de hogere kosten van de DOAC.”

“Artrose is over een paar jaar de meest voorkomende chronische aandoening in Nederland. Door de immobiliteit die ermee gepaard gaat, leidt deze ook tot een verhoogd cardiovasculair risico”

dr. Joyce van Meurs

Preventie van artrose

“Daarnaast hebben deze bevindingen bij ons de vraag opgeroepen in hoeverre het toedienen van extra vitamine K het ontstaan van artrose kan voorkomen”, vult Boer aan. “Mede doordat inmiddels bekend is dat er bij veel ouderen sprake is van lichte, subklinische vitamine K-deficiëntie. Wij zijn nu druk bezig financiering te verkrijgen voor een gerandomiseerde studie die moet uitwijzen of vitamine K-suppletie bij ouderen inderdaad de kans op het ontwikkelen van artrose kan verminderen.” Van Meurs: “Artrose is over een paar jaar de meest voorkomende chronische aandoening in Nederland. Door de immobiliteit die ermee gepaard gaat, leidt deze ook tot een verhoogd cardiovasculair risico. Als we dit zouden kunnen voorkomen met zo iets simpels en goedkoops als vitamine K, kunnen we een grote klapper maken op het gebied van de preventieve gezondheidszorg.”

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

‘Tip patiënten de mediterrane leef­stijl’

Volgens cardioloog Annemieke Jansen gaan gezond en lekker uitstekend samen in het mediterrane dieet. Samen met haar zus schrijft ze hierover kookboeken. “Schrijf patiënten de mediterrane leefstijl voor, er valt zoveel mee te winnen!”

Casus: patiënt uit een zonnig land met schilferende huidafwijking

Een 66-jarige man heeft sinds drie maanden een schilferende huidafwijking op het linker scheenbeen. De plek jeukt soms licht, is niet pijnlijk en heeft niet gebloed. Patiënt is opgegroeid in een zonnig land en is in het verleden vaak door de zon verbrand. Wat is uw diagnose?

‘Een cruiseschip is een prachtig model om infectie­ziekten te bestuderen’

Arts-microbioloog Jan Sinnige deed onderzoek op een schip met een buiktyfus-uitbraak en ontdekte daar wat de oorzaak was. Hij legt uit wat we kunnen leren over infectieziekten op cruiseschepen. “In de gesloten omgeving van een schip wordt zichtbaar wat op het vasteland vaak verborgen blijft.”

De top is niet het doel

Cardiothoracaal anesthesioloog Remco Berendsen vertelt over zijn passie voor hoogtegeneeskunde. De extreme omstandigheden op grote hoogte bieden volgens hem een uniek inzicht op het menselijk lichaam. Die ervaringen neemt hij ook mee naar de spreekkamer.

Bij evenementen­­zorg valt de traditionele hiërarchie weg

Lianne Scholten vertelt hoe medische zorg wordt georganiseerd op grote evenementen, van festivals tot hardloopwedstrijden. “Als op het Formule 1-circuit een coureur met 300 km/uur crasht, telt elke seconde.”

Casus: man met hematurie, mictieklachten en afwijkingen in de blaas

Een 66-jarige man bezoekt de polikliniek Urologie vanwege macroscopische hematurie en mictieklachten. Hij heeft al jaren een slappe straal en moeite met helemaal leegplassen. Ook moet hij één tot twee keer per nacht plassen. Wat is uw diagnose?

‘Elk specialisme moet op zoek naar zijn eigen fietshelm-project’

Marcel Aries combineert zijn werk als intensivist met een nieuwe rol als preventie-intensivist. Hij pleit ervoor dat iedere medisch specialist zich inzet voor preventie van vermijdbare aandoeningen en letsels. “Ik zie zoveel ellende die te voorkomen is.”

‘De Nutritheker’: medicatie­gebruik terug­dringen door verbete­ring van leefstijl

Rinske Pauw verruilde de ziekenhuisapotheek voor een praktijk waarin medicatie, voeding en leefstijl samenkomen. “Het heeft me altijd geboeid hoe je door preventie mensen gezond kunt houden, met zo min mogelijk medicatie.”

‘Dokter, hoe is het met mijn frame?’

Meer dan veertig jaar stond wielerarts Jos Benders midden in het peloton om acute medische zorg te verlenen. Nu hij het stokje overdraagt, blikt hij terug op een tijd vol mooie herinneringen én uitdagingen. “Ik was als eerste arts bij geletruidrager Fabian Cancellara.”

‘Claimende en eisende patiënten maken de werk­druk onhoudbaar’

Dermatoloog Annemie Galimont stopte met haar specialisatie ‘eczeem’. Het grensoverschrijdende gedrag waar ze mee te maken kreeg, werd haar te veel. “Jij hebt een weekendje getiktokt en komt míj vertellen hoe ik mijn werk moet doen?”