DOQ

Voorkom burn-out in palliatieve zorg door structurele aanpassingen

Op team- en organisatieniveau veranderingen doorvoeren helpt zorgverleners in de palliatieve zorg om burn-outs te vookomen. Dat stelt onderzoeker Anne-Floor Dijxhoorn. Uit een studie van Dijxhoorn en collega’s van het Integraal Kankercentrum Nederland (IKNL) blijkt dat onder zorgverleners die palliatieve zorg verlenen een grote behoefte bestaat aan organisatiebrede steun op emotioneel en praktisch vlak. “Zorgverleners binnen de palliatieve zorg ondernemen zelf al veel, maar niet alles ligt binnen hun invloedssfeer”, aldus Dijxhoorn.

Anne-Floor Dijxhoorn werkte bij het Integraal Kankercentrum Nederland (IKNL) mee aan de ontwikkeling van het kwaliteitskader palliatieve zorg, dat verscheen in 2017. Uit de ontwikkeling van dit kader vloeide haar onderzoek voort naar de emotionele impact die het verlenen van palliatieve zorg heeft op zorgverleners. Dijxhoorn en haar collega-onderzoekers publiceerden de bevindingen van deze cross-sectionele studie onlangs in het tijdschrift Journal of Pain and Symptom Management.

Anne-Floor Dijxhoorn

Alarmsignalen

“Burn-out is het eindstadium van een langer proces,” vertelt Dijxhoorn. “Uit de studie bleek dat 69 procent van de respondenten een gemiddelde burn-outscore heeft en twee procent scoort hoog of heel hoog.” De studie werd uitgevoerd onder leden van beroepsvereniging Palliactief en bevat de gegevens van 179 respondenten.  Zeven procent van de respondenten bleek zich wel eens ziek te moeten melden wegens symptomen van burn-out. “Voordat er sprake is van een volledige burn-out kunnen mensen echter al ernstige symptomen ervaren,” vertelt Dijxhoorn. “Zoals vermoeidheid, het verlies van emotionele controle, of het overmatig emotioneel afstand nemen van het werk.” Volgens Dijxhoorn is het belangrijk dat zorgverleners aandacht voor deze symptomen hebben. “Let hierop bij jezelf, maar ook bij elkaar. Een gevoel van afnemende bekwaamheid kan bijvoorbeeld leiden tot ‘doordraven’. Of misschien zie je iemand de schouders ophalen over een hevige gebeurtenis, wat kan wijzen op overmatig emotioneel afstand nemen. Door hier met elkaar over te praten en elkaar op tijd rust te laten nemen, kun je ernstiger problemen voorkomen.”

“Organisaties kunnen de emotionele veiligheid binnen een team vergroten door tijd en ruimte te creëren voor intervisie”

Organisatiebrede veranderingen

De respondenten van de studie gaven aan zelf al veel activiteiten te ondernemen om burn-outklachten te voorkomen. Toch stelde 23 procent dat dit niet genoeg was voor het bereiken van een gezonde werk-privébalans. Waar zorgprofessionals vooral behoefte aan bleken te hebben, is het meer kunnen delen van impactvolle gebeurtenissen met collega’s, een groter gevoel van emotionele veiligheid en een minder hoge werkdruk. “Dat zijn allemaal zaken die niet binnen de invloedssfeer van het individu liggen,” aldus Dijxhoorn. “Op organisatie- en teamniveau is er dus vooral nog winst te behalen. Organisaties kunnen bijvoorbeeld de emotionele veiligheid binnen een team vergroten door tijd en ruimte te creëren voor intervisie. Ze kunnen ervoor zorgen dat impactvolle situaties bespreekbaar worden en dat zaken niet worden weggewuifd.”

“Zorgverleners kunnen twijfelen aan bijvoorbeeld hun gespreksvaardigheden”

Goede scholing

Naast de organisatorische uitdagingen, wijst Dijxhoorn ook op het belang van goede scholing. “Palliatieve zorg heeft niet alleen emotionele impact doordat zorgverleners met ernstig zieke en stervende patiënten werken. Er kan ook sprake zijn van een ingewikkelde symptoomlast en zorgverleners kunnen twijfelen aan bijvoorbeeld hun gespreksvaardigheden. Dit kan voor stress zorgen en onderwijs kan mensen hierbij helpen.”

“De een heeft de behoefte om te praten, de ander wil een stuk gaan hardlopen”

Bewustwording

Volgens Dijxhoorn is bewustwording de belangrijkste stap bij het voorkomen van burn-outs binnen de palliatieve zorg. “De meeste zorgverleners binnen de palliatieve zorg kunnen hun werk prima aan, als er maar aandacht voor dit soort thema’s is. Door bewustwording kan iedereen ook onderzoeken wat voor hem of haar het beste werkt. De een heeft de behoefte om te praten, de ander wil een stuk gaan hardlopen om even niet aan het werk te denken. De behoeften verschillen per individu en per situatie. Maar je komt pas tot een goede oplossing als er eerst bewustwording is en deze zaken structureel goed besproken worden.”

Referentie: Dijxhoorn AQ, Brom L, van der Linden YM, Leget C, Raijmakers NJ. Healthcare professionals’ work-related stress in palliative care: a cross-sectional survey. J Pain Symptom Manage. 2021 Apr 14:S0885-3924(21)00284-0. doi: 10.1016/j.jpainsymman.2021.04.004.

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Hoe AI no-shows in het ziekenhuis terugdringt

Met AI kunnen patiënten worden herkend die hun afspraak dreigen te missen, laten Annabel Seffelaar en Siem Aarts zien. Zo kunnen zij tijdig herinnerd worden aan hun afspraak. “Elke week halen we er zeker zes of zeven patiënten uit die de afspraak totaal vergeten waren.”

Casus: vrouw die niet kan boeren

Een 23-jarige vrouw klaag over een lang aanhoudend drukkend gevoel achter het sternum, met name na de maaltijd. Het lukt haar dan niet om te boeren. Braken zorgt meestal snel voor verlichting van de klachten. Wat is uw diagnose?

Meer aandacht nodig voor de basisarts

In de zorg zijn veel openstaande vacatures en de werkdruk stijgt. Een van de oorzaken: het tekort aan basisartsen. De Jonge Specialist probeert het tij te keren. Maar het is een complex vraagstuk, vertellen bestuursleden Phebe Berben en Leene Vermeulen.

Waarom praten over wat écht telt eerder moet beginnen

In de palliatieve fase ervaren patiënten met gevorderde kanker vaak minder keuzevrijheid dan artsen denken, blijkt uit promotieonderzoek van Daisy Ermers. Gesprekken over wat voor patiënten echt belangrijk is, komen vaak laat op gang.

Weg met de dokter: de positieve werking van natuur op gezondheid

Contact met de natuur kan stress verminderen en het welzijn verbeteren, vertelt huisarts Pim van den Dungen. Een ervaring die hij graag wil delen met andere zorgverleners. Ook in de spreekkamer ziet hij kansen voor natuur in de zorg.

Casus: man met verlies van intimiteit na prostaat­kanker­behandeling

Een 58-jarige man komt bij de medisch seksuoloog vanwege verlies van intimiteit na prostaatkankerbehandeling. Sildenafil heeft een matig effect gehad en de voorgeschreven vacuümpomp gebruikt hij niet. Wat is het meest aangewezen beleid?

Tegenwicht bieden zonder te schreeuwen

Veel adviezen over keel, neus en oren worden al generaties lang doorgegeven, vaak zonder dat ze kloppen. KNO-arts Veronique van den Heuvel maakt korte uitlegvideo’s op social media. Niet om met het vingertje te wijzen, maar om houvast te bieden bij alledaagse klachten.

Casus: vrouw met pijn bij vrijen na de overgang

Een 52-jarige, postmenopauzale vrouw ervaart sinds anderhalf jaar pijn bij het vrijen. Ook heeft ze afnemende seksuele verlangens, wat leidt tot spanningen in de relatie met haar man. Ze heeft nog steeds behoefte aan intimiteit. Wat is uw beleid?

Het vak is prachtig, de randvoorwaarden knellen

De bevlogenheid onder artsen is groot, blijkt uit de Loopbaanmonitor Medisch Specialisten 2024. Tegelijkertijd neemt de ontevredenheid over werkdruk toe. Volgens Kirsten Dabekaussen, voorzitter van De Jonge Specialist, is dat geen tegenstelling, maar een spanningsveld.

Tactvol medicatieadvies geven bij laag­geletterdheid

Moeite met lezen en schrijven leidt geregeld tot verkeerd medicijngebruik, zegt Laura Vlijmincx. Met extra uitleg en eenvoudiger etiketteksten probeert zij dit probleem in de apotheek te verkleinen. “Er heerst een taboe op, dus mensen melden het niet spontaan.”