DOQ

Huisarts Blanker: ‘Kritiek of niet: geen vaccin mag in de prullenbak belanden’

Huisartsen willen géén vaccins tegen COVID-19 weggooien. Toch gebeurt het nog te vaak dat aan het eind van een prikdag vaccins overblijven. Dat willen de initiatiefnemers van prullenbakvaccin.nl nu voorkomen. Huisarts Marco Blanker, één van de initiatiefnemers, licht het idee toe.

De website www.prullenbakvaccin.nl is in een weekend opgezet. Maar daar is wel een zorgvuldige overweging aan voorafgegaan, zegt huisarts en universitair hoofddocent huisartsenzorg (UMCG) Marco Blanker. Samen met huisarts in opleiding Bernard Leenstra en chirurg prof. dr Marlies Schijven is hij een initiatiefnemers van de site. “We willen geen vaccins weggooien”, zegt Blanker. “Toch zien we dat aan het einde van iedere dag vaccins overblijven. Hoeveel spillage er is weten we niet zo goed, het wordt niet structureel bijgehouden. Volgens het ministerie van VWS en het RIVM valt het nogal mee, maar daar kun je vraagtekens bij plaatsen en zelfs één procent spillage zou al erg zijn. Iedereen is het erover eens dat zo snel mogelijk zoveel mogelijk mensen vaccineren de beste manier is om uit de coronacrisis te komen. Dus er mag simpelweg niets in de prullenbak belanden.”

Huisarts Marco Blanker, één van de initiatiefnemers van prullenbakvaccin.nl

Restanten

Dat gebeurt echter wel. De initiatiefnemers van prullenbakvaccin.nl willen dat voorkomen. “Er is een veel praktischer manier om dit te doen dan aan het einde van de dag mensen uit je praktijkbestand bellen en zeggen dat je nog wat vaccin hebt liggen dat dezelfde dag op moet”, aldus Blanker. “Dat kost immers heel veel tijd en het betekent dat mensen direct een beslissing moeten nemen. Op de website kunnen mensen gewoon kijken in welke praktijken waarschijnlijk vaccins overblijven aan het einde van de dag en zien hoe laat ze naar de praktijk moeten komen om daarmee te kunnen worden geprikt.”

“Als artsen weten wij hoe gering het risico is in verhouding tot het belang om gevaccineerd te worden”

Positieve reacties

De reacties die Leenstra, Schijven en Blanker via social media krijgen van patiënten en huisartsen, zijn zonder uitzondering positief. “Als je vaccins al open hebt, is er ruimte om er ook mensen mee te prikken buiten de doelgroep van 60 tot 65 jaar, die standaard bij de huisarts in aanmerking komen voor vaccinatie met het vaccin van AstraZeneca”, vertelt Blanker. “Natuurlijk nemen we het advies serieus over het risico op trombose waarmee dit vaccin geassocieerd wordt, en waarvoor de Gezondheidsraad waarschuwt. Maar als artsen weten wij hoe gering dit risico is in verhouding tot het belang om gevaccineerd te worden. Zeker als je tot een risicogroep behoort, bijvoorbeeld mensen die wel overgewicht hebben, maar geen BMI van boven de veertig. Heel veel mensen zeggen goed op de hoogte te zijn van het advies van de Gezondheidsraad, maar toch weloverwogen die prik te willen hebben.”

“Vanuit het RIVM kregen we de boodschap: ‘Wij zijn eigenaar van het vaccin’. Hoezo? Krijgen wij het in bruikleen dan?”

Gevangenis van afhankelijkheid

Toch is niet iedereen blij met het initiatief. Het ministerie van VWS liet weten het ‘een sympathiek, maar geen verstandig idee’ te vinden. Heeft Blanker een idee waarom VWS zo reageert? “We zitten al vanaf dag één van het beschikbaar komen van de vaccins in een gevangenis van afhankelijkheid”, zegt hij. “De farmaceutische bedrijven hebben gezegd dat landen zelf de distributie moeten regelen, met als gevolg dat de overheid zich indekt om geen verantwoordelijkheid te hoeven dragen als er iets mis gaat. VWS en het RIVM zitten op een heel formele lijn. Misschien hebben ze onze bedoeling verkeerd begrepen en gedacht dat we actief gezonde zestigminners willen oproepen, maar dat is helemaal niet de bedoeling. We hebben het al druk genoeg en worden al platgebeld door de kwetsbare groepen voor wie zo snel mogelijk vaccineren zo belangrijk is. Vanuit het RIVM kregen we zelfs de boodschap ‘Wij zijn eigenaar van het vaccin’. Hoezo? Krijgen wij het in bruikleen dan? En moeten we aangebroken flesjes of gevulde spuiten die niet benut zijn terugsturen?”

“Ik hoop dat meer huisartspraktijken aanhaken bij ons initiatief. En ik ben benieuwd wat de ziekenhuizen gaan doen”

Wie is aansprakelijk?

Zijn Blanker en zijn collega’s zelf niet bang om de verantwoordelijkheid te nemen en dus aansprakelijk te worden gesteld als er iets misgaat? “Daar hebben we het zeker wel over gehad”, zegt hij. “Maar ik denk niet dat een toestemmingsverklaring die een patiënt ondertekent juridisch heel veel waard zou zijn. En ik denk trouwens ook niet dat een patiënt die weloverwogen zelf om vaccinatie vraagt, je vervolgens aanklaagt als hij er ziek van wordt. Ik hoop dan ook dat meer huisartspraktijken aanhaken bij ons initiatief. En ik ben ook heel benieuwd wat de ziekenhuizen gaan doen.”


Prullenbakvaccin.nl verbindt vaccinerende instellingen en -praktijken die coronavaccins overhouden met mensen boven de 18 jaar die (nog) niet gevaccineerd zijn tegen COVID-19, maar dat wel zo snel mogelijk willen. Voor meer informatie, zie www.prullenbakvaccin.nl

Lees meer over:


Voor u geselecteerde artikelen

Casus: man met hematurie, mictieklachten en afwijkingen in de blaas

Een 66-jarige man bezoekt de polikliniek Urologie vanwege macroscopische hematurie en mictieklachten. Hij heeft al jaren een slappe straal en moeite met helemaal leegplassen. Ook moet hij één tot twee keer per nacht plassen. Wat is uw diagnose?

‘Elk specialisme moet op zoek naar zijn eigen fietshelm-project’

Marcel Aries combineert zijn werk als intensivist met een nieuwe rol als preventie-intensivist. Hij pleit ervoor dat iedere medisch specialist zich inzet voor preventie van vermijdbare aandoeningen en letsels. “Ik zie zoveel ellende die te voorkomen is.”

‘De Nutritheker’: medicatie­gebruik terug­dringen door verbete­ring van leefstijl

Rinske Pauw verruilde de ziekenhuisapotheek voor een praktijk waarin medicatie, voeding en leefstijl samenkomen. “Het heeft me altijd geboeid hoe je door preventie mensen gezond kunt houden, met zo min mogelijk medicatie.”

‘Dokter, hoe is het met mijn frame?’

Meer dan veertig jaar stond wielerarts Jos Benders midden in het peloton om acute medische zorg te verlenen. Nu hij het stokje overdraagt, blikt hij terug op een tijd vol mooie herinneringen én uitdagingen. “Ik was als eerste arts bij geletruidrager Fabian Cancellara.”

‘Claimende en eisende patiënten maken de werk­druk onhoudbaar’

Dermatoloog Annemie Galimont stopte met haar specialisatie ‘eczeem’. Het grensoverschrijdende gedrag waar ze mee te maken kreeg, werd haar te veel. “Jij hebt een weekendje getiktokt en komt míj vertellen hoe ik mijn werk moet doen?”

Patiënten positief over doorgebruik van thuis­medicatie in het ziekenhuis

In Rijnstate mogen patiënten hun thuismedicatie doorgebruiken tijdens een opname. Claudia Heijens vertelt wat dit oplevert. “We moeten niet voor 100% het proces willen controleren, maar ook dingen los durven laten.”

Nederlandse gezondheidszorg schiet tekort voor kwetsbare ouderen

Emiel Hoogendijk onderzocht hoe sociale isolatie en kwetsbaarheid elkaar versterken bij ouderen en geeft aanbevelingen voor aanpassingen in de gezondheidszorg die bijdragen aan ‘healthy ageing’. “De medische zorg en sociale zorg zouden beter geïntegreerd moeten worden.”

Casus: vrouw met jeukende getatoeëerde wenkbrauwen

Een 69-jarige vrouw met allergisch contacteczeem en hooikoorts bezoekt uw spreekuur vanwege jeuk en zwelling van haar getatoeëerde wenkbrauwen sinds een jaar. Behalve de zwelling ziet u ook een scherp begrensde, erythemateuze plaque en schilfering. Wat is uw diagnose?

Duurzame leefstijl­verbete­ring: ‘Begin met kleine stappen’

Waarom lukt het ons vaak niet om gezonder te leven, zelfs als we weten wat goed voor ons is? En hoe voorkomen we dat goede voornemens voortijdig stranden? In zijn boek laat psychiater Rogier Hoenders zien hoe zorgverleners hun patiënten én zichzelf op het juiste spoor kunnen zetten.

Een tweede leven voor niet-gebruikte geneesmiddelen

Jaarlijks wordt voor zeker 100 miljoen euro aan ongebruikte medicatie vernietigd. Doodzonde, vindt apotheker Bart van den Bemt. Zijn studies droegen bij aan een wijziging van de Europese wetgeving, waardoor heruitgifte onder voorwaarden mogelijk wordt.